LAMBIK

LAMBIK busca colaboradores/LAMBIK zoekt medewerkers

2012-03-09T05:11:00.001-08:00

Creatieve pennnen, handige webmasters, cultuurfreaks, reisfanaten.... om mee te werken aan ons project, tegen vergoeding.

stuur ons een mailtje naar revistalambik@gmail.com

Zuid-Amerikaanse tentoonstelling in Brussel

2012-03-08T05:55:00.000-08:00

Terwijl het herfst en winter was in Vlaanderen, genoot men in Latijns-Amerika van de lente en de zomer. Nu de winter in Vlaanderen op zijn laatste benen loopt, kijken we reikhalzend uit naar het nieuwe leven, het lengen van de dagen,... De tentoonstelling 'De Lente op zijn kop' speelt in op deze tegengestelde seizoenen tussen het noordelijk en het zuidelijk halfrond, maar wil vooral de band benadrukken tussen Vlaanderen enerzijds en Argentinië en Chili anderzijds.

Deze tentoonstelling is het gezamenlijke initiatief van het Departement internationaal Vlaanderen, de ambassades van Argentinië en Chili en de stichting Vlamingen in de Wereld, wiens vertegenwoordigers in beide landen de aanzet vormden en de organisatie op zich namen. Ze sloegen de handen in elkaar en zetten een fotowedstrijd op.

Deze tijdelijke expo wil de vriendschappelijke relaties onderstrepen tussen twee grote landen en een kleine regio, die ondanks haar geringe gestalte getuigt van een wereldwijd erkend baanbrekend vakmanschap. Deze tentoonstelling zet op een artistieke wijze ons deelgenootschap in de schijnwerpers. Een ontmoeting van twee werelden, die samen smelt tot één wereld van schoonheid. De tentoonstelling omvat een zeventigtal foto's, allen genomen door Vlamingen die tijdelijk of permanent in Argentinië of Chili wonen. Dit resulteert in unieke beelden want beide landen worden geportretteerd door de lens van inwijkelingen. Uniek ook omdat het de sterke samenwerking symboliseert tussen Argentinië, Chili en Vlaanderen.

Alle tentoongestelde foto’s worden te koop aangeboden aan 50€ per stuk

Gelieve titel/fotograaf van de foto door te mailen aan Inge.roggeman@viw.be

De opbrengst van de verkoop gaat naar de Vlaamse clubs in Argentinië en Chili

De tentoonstelling loopt van 27 februari tot 16 maart 2012
te bezichtigen tijdens de kantooruren.

Opstelling

De Cataloog

Foto-s van de vernissage

9 de marzo: Guitarrista Víctor Villadangos en “Art Base"

2012-02-28T16:50:00.002-08:00

El día viernes 9 de marzo a las 20 horas, tendrá lugar un concierto del guitarrista argentino Víctor Villadangos en “Art Base”, ubicado en Rue des Sables 29, 1000, Bruselas.

Entrada: 12,5 euros y de 7 euros para menores de 26 años. La entrada es gratuita para los menores de 16 años.

Información y reservas: 02-217 29 20 o consulte el sitio web www.art-base.be.

3 de marzo: TIEMPO DE VALIENTES. Comedia argentina, en Bruselas.

2012-02-28T16:27:00.005-08:00

El sábado 3 de marzo , entre las 17:30 y las 20:00, el Cine entre amigos de ARABEL proyectará la película Tiempo de valientes (2005) dirigida por Damián Szifrón.

Subtitulada en inglés.

TEMA: Mariano es un psicoanalista que, a raíz de un accidente de tráfico, es condenado a realizar trabajos comunitarios relacionados con su profesión. La tarea que el juez le asigna es la de atender a Alfredo, un inspector de la Policía Federal anímicamente devastado por la infidelidad de su mujer.

Mariano tendrá que improvisar sus sesiones de psicoanálisis mientras acompaña a Alfredo en sus investigaciones. Casi sin darse cuenta, se irá sumergiendo en el universo policial hasta el punto de convertirse en una especie de ayudante extraoficial de Alfredo. Juntos tendrán que enfrentarse a inimaginables e inesperados peligros para los que no parecen estar preparados.

LUGAR: Casa Miguel, Place de Gueux 2, 1000 Bruselas.

PRECIO: Entrada 14 euros para la película, las tapas (calientes y frias) y vino o gaseosa.

RESERVAS: arabel_asbl@yahoo.es

Adamo en el Gran Rex: Viernes 2 de marzo

2012-02-22T13:47:00.004-08:00

El legendario cantautor italo-belga (Sicilia, 1943) regresa a Argentina el viernes 2 de marzo. Se presentará en el teatro Gran Rex (Calle Corrientes 857). Los medios locales lo describen como "uno de los pilares de la canción romántica".

Fue muy popular en los años '60 y '70 y vendió más de 100 millones de copias de sus álbumes, en italiano y en francés. Canciones como "Tombe la neige, "Une Meche de Cheveux", "Car Je Veux", y "Inch'allah", fueron traducidos al castellano.

Adamo es muy popular en Chile y ya es un habitué en el Festival de Viña del Mar, donde sus fanáticas lo suelen recibir con ovaciones y gritos y arrojándole piezas de lencería y ropa interior.
Para botón de muestra, aquí un fragmento de su concierto en Chile en 2006, cantando a la ex-princesa y (ahora) reina belga, Paola Ruffo di Calabria.

RIP Sergio Larraín, mythische Chileense fotograaf

2012-02-18T19:45:00.002-08:00

Vorige week stierf Sergio Larraín, de enige Chileen die deel uitmaakte van het mythische foto persburo Magnum

Larraín die door niemend minder dan Cartier Bresson bewonderd werd en in de jaren zestig in Parijs woonde, leed al jaren een teruggetrokken bestaan in het Chileense Ovalle. Hij had de fotografie vaarwel gezegd en legde zich toe op yoga en had uitgesproken ecologistische overtuigingen.

Larraín werd nog het meest bekend door een foto die hij maakte van de Eiffeltoren in Parijs, waar na de ontwikkeling plots een vrijend koppeltje leek op te staan. Het gegeven inspireerde naderhand de Argentijnse schrijver Cortázar voor een kortverhaal en de Italiaanse filmregisseur Antonioni voor zijn film Blow Up.

Hier onder ziet u een foto van Larraín uit een reeks die hij maakte in de havenstad Valparaíso met zijn heuvels en trappen: "Meisje die de trap afdaalt".

--------------------------------------------------------------------------------
Fallece Sergio Larraín, el mítico fotógrafo chileno que renunció al mundo
(del diario La Tercera, Chile)

Integrante de la Agencia Magnum y admirado en los 60', Larraín inspiró el cuento Las babas del diablo y luego se recluyó en el interior de la Cuarta Región. Su deceso se produjo hoy en Ovalle.

El fotógrafo chileno Sergio Larraín, reconocido por su trabajo en la agencia Magnum en la década del 60', y considerado el más relevante de la historia en el país, falleció hoy en Ovalle a los 81 años.

Larraín es considerado un mito viviente del arte fotográfico, y su serie sobre Valparaíso, fue sindicada como el mejor retrato que se ha hecho del puerto. Nacido en 1931 en Santiago, Larraín comenzó a trabajar en fotografía en 1949, y desde temprano tuvo especial inclinación por la estética de la pobreza y la marginalidad, como lo atestigua su trabajo con los niños que vivían a orillas el Río Mapocho.

para leer más: La Tercera

Fototentoonstelling in Brussel

2012-02-15T16:00:00.001-08:00

Van 27 februari tot 16 maart 2012 Boudewijngebouw | Brussel

Terwijl het herfst en winter was in Vlaanderen, genoot men in Latijns-Amerika van de lente en de zomer.
Nu de winter in Vlaanderen op zijn laatste benen loopt, kijken we reikhalzend uit naar het nieuwe leven, het lengen van de dagen,... De tentoonstelling 'De Lente op zijn kop' speelt in op deze tegengestelde seizoenen tussen het noordelijk en het zuidelijk halfrond, maar wil vooral de band benadrukken tussen Vlaanderen enerzijds en Argentinië en Chili anderzijds.

De tentoonstelling is het resultaat van een fotowedstrijd, georganiseerd door de lokale vertegenwoordigers van Vlamingen in de Wereld ism met Departement internationaal Vlaanderen en resp de Chileense en Argentijnse ambassade in Brussel.

De tentoonstelling omvat een zeventigtal foto's, allen genomen door Vlamingen die tijdelijk of permanent in Argentinië of Chili wonen. Dit resulteert in unieke beelden want beide landen worden geportretteerd door de lens van inwijkelingen.

De tentoonstelling loopt van 27 februari tot 16 maart 2012. De vernissage vindt plaats in het Boudewijngebouw, Boudewijnlaan 30, 1000 Brussel op donderdag 1 maart om 18u. Er zijn nog enkele plaatsen gelieve Ann Bettens te contacteren.

Fotowedstrijd VIW Chili & Argentinie

2012-02-12T14:18:00.000-08:00

Viw-Chilien VIW-Argentinië sloegen de handen in elkaar en organiseerden in delente van het Zuidelijk halfrond een fotowedstrijd.

"Al marco, Isla Dama, Chile" de Rodrigo Arlegui

Deelnemers waren Vlamingen in beide landen, permanent, of tijdelijke verblijvers, metof zonder Belgische nationaliteit, wel met roots in Vlaanderen. Hetthema draait rond 'delente op zijn kop'.
Determ 'lente' wordt tegenwoordig in de pers gebruikt voor sociale omwentelingen zoals de Arabische lente.

Hier is de term 'lente' ook synoniem voor eenomwenteling. Een tornado van kleur en warmte. Eenteken van 'spring'levend Vlaams zijn in het andere deel van dewereld. Hier ziet u een aantal van de winnende foto's.

Lalitha De Somer "Buenos Aires waar de straten lila kleuren"

Chili: "It's not Flanders fields" van Agnes Valvekens

Argentinië: De kleuren van Salta van Carla Hoogen

"Bienvenido a la primavera" van Stefan Van Damme

Rascasuelos in het Zuiderpershuis: tango met R&R attitude

2012-02-10T14:20:00.000-08:00

Rascasuelos in het Zuiderpershuis (Antwerpen) op 9 februari
Door Peter Desmet

Spijtig genoeg liep er donderdagavond wel heel weinig volk warm voor dit optreden van deze recent opgerichte Argentijnse groep die reeds een debuutplaat op haar actief heeft. Nu bekend zijn ze natuurlijk nog niet, maar dat kan spoedig veranderen, en het gure winterweer hielp natuurlijk ook niet. Rascasuelos is een woordspeling op rascacielo (wolkenkrabber) en betekent eigenlijk vloerkrabber.
Het verwijst met andere woorden naar het schrapende geluid van de schoenen van dansers op de dansvloer.

De groep werd opgericht door zanger Hector “Limón’ (citroen) Garcia die de spil was van de rockgroep Via Varela, een groep uit de tweede divisie met een traject van 18 jaar en 4 platen. Maar tweede divisie in Argentinië is goed, want de Argentijnse rockmuziek is zonder meer superieur in Latijns –Amerika. Het uitgangspunt van Rascasuelos is de tangomuziek.

Maar de tango zonder grenzen met openingen naar andere genres: in de eerste plaats rock. Tango is al lang niet meer exclusief beperkt tot Buenos Aires.
Er wordt op niveau gemusiceerd in new York, Parijs en London, maar ook in Brussel zijn er goede tangogroepen. De line-up van Rascacielos is de klassieke bezetting van, een tangogezelschap: piano, contrabas, cello, viool, viola en natuurlijk de bandoneon.

De zes muzikanten, allen in het zwart gekleed, kwamen op en zetten zich meteen aan het musiceren. Het werd al vlug duidelijk dat deze groep geen klassieke tango brengt, de arrangementen van “Rio Sólido” liepen meer in de richting van filmische muziek of ja symfonische tango (bestaat dat eigenlijk wel ?). “Cuero crudo” (rauw leder) de tweede instrumental werd fors ingezet met een pompend ritme waar de piano van Alejandro Gallina en de bandoneon van Patricio Bonglifio de hoofdrol opeisen.

Tussendoor doken er plots vioolsolo’s op en flarden avant-gardistische tango. Dan verscheen zanger Hector ten tonele, op rode sportschoenen nota bene. Dat kan tellen als statement om aan te geven dat deze groep niet graag tussen de muzikale lijntjes kleurt. Wat een krachtige, overtuigende stem heeft die man. Ze droeg moeiteloos het ganse nummer.

Het viel wel op dat de gezongen nummers een veel conventionelere liedjesstructuur hadden dan de instrumentale composities. “La pasión” (de passie) valt het best te omschrijven als een gezongen eenakter van Hector Limón Garcia. Zijn stem bezit alle belangrijke attributen die een compositie doet excelleren: zin voor dramatiek, doorleefd, helder en krachtig. Daarop volgde toch wel één van de beste instrumentale nummers “Guernica”; wijds georchestreerd met tempoversnellingen en de hoofdrol weggelegd voor viool en bandoneon. Een erg vitaal nummer dat flirtte met grenzen van het tangogenre.

Majestueus was de bandoneonsolo waarna alle instrumenten tegelijkertijd terug invielen. Het vraag – antwoord spel tussen bandoneon en contrabas was meteen het eind van dit nummer. Dan was het tijd voor een nieuwe compositie “Por Eso” die op de nieuwe (2de) plaat zal komen die in maart 2012 in Buenos Aires zal worden opgenomen. Zijn gesproken stem lijkt op twee druppels water op die van de Spaanse bard Joaquín Sabina. Zanger en musici zijn perfect op elkaar ingespeeld. Als je het ons vraagt is dit muziek die veel meer om het lijf heeft dan de klassieke tango.

Voor de pauze kregen we nog “Quiero” een sterk gezongen nummer, gebracht met veel empathie die kon rekenen op een stevige muzikale begeleiding. Het instrumentale “La Maquina Roja” verwees naar de Russische Revolutie van de Bolsjewieken waarbij een verfrissende interpretatie werd gegeven van de tango met veel percussie-elementen (door op de eigen instrumenten te kloppen). Het nummer deed af en toe zelfs denken aan de minimalistische muziek van de Engelsman Michael Nyman, die vooral bekend is van de soundtracks van de films van Peter Greenaway.
Na de pauze stak de groep spetterend van wal met een instrumental die qua klankkleur volledig aanleunde bij de klassieke tango, maar qua uitvoering helemaal niet. Dissonantie wordt bij de klassieke tango eerder geschuwd. Noem het ook tango met een rock’n roll attitude. Op zijn eerste gezongen nummer na de pauze croonde zanger Hector dat het een lust was. De zwierige muzikale begeleiding straalde de grandeur van Buenos Aires uit. Dat zwierige werd doorgetrokken in de volgende instrumental. “Muchacha en guerra” had een lang uitgesponnen piano-intro om u tegen te zeggen, intimisme troef om nadien vergezeld te worden van de klagerige klanken van de cello en de lage stem van Hector Limón.

Het leek wel de soundtrack van een crime novel uit Buenos Aires. De pianist speelde niet alleen piano, hij had ook de elektronische geluidseffecten verstopt in zijn piano die bleef zoemen tot de stem eindelijk inviel op het volgende, zeer melodieus nummer. Ook op de laatste nummers van het concert haalde Rascasuelos het beste uit de kast voor de pakweg 45 toeschouwers. Deze klassegroep verdiende tien maal meer publiek, maar als ze zo blijven musiceren, zal dat zeker lukken.

Twee maal 45 minuten concert zonder één enig dipje. Il faut le faire ! In de bisnummers haalde Hector Limón herinneringen op aan zijn jeugd. Hij groeide immers op met de klanken van de tango. “Mi vieja cantaba tango” (Mijn moeder zong tango). In de andere bis werd het vocabularium per uitstek van de tango gebezigd: soledad (eenzaamheid), melancolia…..

Een pracht van een concert door een groep die in de gaten te houden is. Mooie programmatie van het Zuiderpershuis.

Fietsen in Zuid-Amerika ... met Belgisch weer

2012-02-08T18:47:00.000-08:00

Kelly en Joris uit het Antwerpse trekken met hun velo van Vuurland richting Alaska. Een heel avontuur zoals men zich kan voorstellen, vooral als het regent....

Zoals we verwacht hadden, strooide het regenseizoen ook in Peru roet in het eten. Na een week ziek geweest te zijn in Puno, trokken we verder richting Cuzco. We waren echter nog maar een kwartier weg van Puno toen de eerste bui neerkletterde en we ons genoodzaakt zagen om te schuilen aan een tankstation.

En de toon was gezet… De dagen erna hadden we praktisch altijd regen. En geen kleine buitjes, nee gietende regen die ons volledig doorweekte. De weg naar Cuzco was bovendien erg druk en de auto’s hielden absoluut geen rekening fietsers. We werden geregeld bijna van de baan geduwd en Joris werd zelfs tot 2 keer toe geraakt aan de elleboog. Gelukkig zonder ernst, maar het maakte wel dat we het fietsen in Peru kotsbeu waren. Daarenboven waren we nu met twee goed ziek en we waren dan ook zeer blij dat we in Cuzco aankwamen.

In Cuzco liggen er roosters in de weg die voor de afwatering moeten zorgen. In Peru zijn ze echter zo slim om die in de rijrichting te leggen, waardoor een kleine onoplettenheid ervoor zorgde dat Joris zijn wiel plots een halve meter lager viel. Tot overmaat van ramp viel de kilometerteller van zijn fiets door het rooster, waardoor we 20 minuten gelijk 2 onozele toeristen op onze knieën zaten te proberen om de teller terug te krijgen.

Iets verder was Kelly plots verdwenen. Voor haar stopte een klein busje en andere busjes stopten naast haar, zodat ze volledig ingsloten zat. Er zat voor haar niet anders op dan te wachten tot de chauffeurs van de busjes besloten voort te rijden. De chauffeurs hadden waarschijnlijk zelf niet door dat ze iets verkeerd deden (dit is gewoon hun rijstijl), maar gezien ons humeur al op een laag peil stond, irriteerden wij ons mateloos.

Toen we aankwamen in onze hostel, moesten we toegeven dat ons gemoed een serieuze dip had en dat we onze comfortabele zetel in Belgenland misten. Al maanden lijkt die regen ons te achtervolgen en dit, in combinatie met ziekte en slechte chauffeurs, begon op ons beiden door te wegen. Cuzco was gelukkig wel een leuke stad en hier konden we onze batterijen goed opladen. We zaten in een super gezellige en goedkope hostal, La Estrellita. Hier konden we gewoon wel blijven wonen, de mensen waren zo lief en we werden echt in de watten gelegd. Er waren ook andere fietsers in de hostal met wie we een praatje konden maken. Cuzco is dé toegangspoort tot de incastad Macchu Picchu. We konden dit natuurlijk dan ook niet aan ons laten voorbijgaan.

We werden echter snel gedesillusioneerd door het kostenplaatje dat aan het bezoek van deze ruïnes vasthangt. Het is echt schandalig! Uit alles proberen ze munt te slaan. De toegang alleen al bedroeg bijna 50 euro en dan waren we er nog niet. Nee, vanuit Cuzco moet je toch een tweetal dagen rekenen om aan Macchu Picchu te geraken. Wij namen een busje naar Ollatayamba, wat meeviel van kostprijs, en namen daar de trein richting het dorpje Aqua Calientes. De trein kostte ca 70 dollar, heen en terug. En dan kom je net als alle toeristen aan in het lelijke dorp Aqua Calientes. Iedereen die naar de ruïnes wil, moet langs dit dorp en de inwoners profiteren enorm van die toevloed van toeristen. Hostals, eten en drinken zijn enorm duur en van slechte kwaliteit.

Na een slechte nacht in de hostal, vertrokken we om vier uur ‘s ochtends voor de twee uur durende wandeling naar de inca-stad. (Je kan ook een busje nemen, maar dit kost nog eens 17 dollar voor een rit van 15 minuten)
De wandeling was echter zeer leuk. In het donker door de jungle trekken is niet voor angsthazen (zoals ikzelf moet ik toegeven) maar we kwamen gelukkig snel andere wandelaars tegen.
Het is een wandeling van ongeveer twee uur en het is twee uur trappen oplopen. Onze kuiten mochten het voelen! Maar je wandelt in de jungle wat het allemaal echt de moeite waard maakt. Vooral de terugtocht dan omdat je dan echt ziet waar je juist loopt :-)

Toen we eindelijk aan de ruïnes aankwamen hing er een dichte mist en zagen we niets! We waren enorm teleurgesteld en hoopten dat de wolken snel zouden verdwijnen.
We besloten om eerst de inca-brug te bezoeken. Deze brug stelt eigenlijk niet veel voor en je mag hem niet betreden, maar de wandeling erheen is fantastisch. We waren praktisch alleen, wat bijna ondenkbaar is op deze plek, en wandelden weer in junglegebied naast een enorme afgrond. Supermooi.
En toen we terugkwamen, zagen we dat de eerste wolken gelukkig begonnen te verdwijnen!
We bezochten de stad voor een periode van ca 4 uur en beklommen op het einde nogmaals de trappen zodat we hopelijk eindelijk van het uitzicht op de site konden genieten. En ja hoor, alle wolken waren weg en eindelijk zagen we de grandeur van Macchu Picchu.
De stad is heel mooi, vooral door de locatie waar ze op gebouwd is, maar dit alles maakt het kostenplaatje toch niet goed. We vonden dit echt erg en zijn van mening dat we veel te veel gespendeerd hebben voor wat het eigenlijk was.
Toen we de trein terug wilden nemen, bleken modderstromen en aardverschuivingen de spoorweg geblokkeerd te hebben. Hierdoor moesten we meer dan 5 uur wachten op onze trein en kwamen we pas ‘s nachts terug aan in Cuzco.

Wilt u de avonturen volgen van Joris en Kelly in Ecuador, check de pagina van Bikepackers

Brandstichter Torres del Paine komt er goedkoop van af

2012-02-08T16:32:00.000-08:00

Roter Singer, de Israelische toerist die op 27 december het Chileens Nationaal Park Torres del Paine in brand stak, is op 8 februari tot een overeenkomst gekomen met een Chileense rechter in Puerto Natales.
De 23-jarige Singer moet een boete betalen van 5 miljoen Chileense peso, omgerekend zo'n 10.000 US dollar. Hij heeft ook aangeboden een Israelische NGO in te schakelen om het park te herbebossen.

In ruil daarvoor kan Singer, die sinds een maand het Chileens territorium niet mocht verlaten, terug naar huis. De brand die meer dan 16.000 hectare van het mooiste Chileens nationaal park verwoestte en waarbij meer dan 400 brandweerlui werden ingezet en één dode viel, werd veroorzaakt toen Singer na een toiletbezoek het WC-papier probeerde te verbranden.

Een gelijkaardig voorval met een Israelisch toerist deed zich enkele jaren terug voor in het Argentijnse El Calafate, waar de Cerro Frías verwoest werd na een uit de hand gelopen bezoek "aan de koer".
Van waar dit vreemd Israelisch gebruik om WC-papier in brand te steken? Misschien krijgen jonge recruten dit mee in hun verplichte legerdienst in hun vaderland? Vele Israelische rugzaktoeristen zijn immers ex-soldaten die enkele maanden stoom komen afblazen in Zuid-Amerika.

Wat er ook van zij, de grote droogte en sterke winden in de Patagonische zomer, zorgen ervoor dat een brandje catastrofische gevolgen kan hebben. Daarbij komt dat het park Torres del Paine ondanks grote inkomsten uit het toerisme (3 miljoen dollar per jaar) en haar status als het belangrijkste Chileens Nationaal Park, niet beschikt over een adequaat rampenplan en het moet doen met een handvol helicopters om vuurhaarden te bestrijden. Het spreekt niet voor de Chileense autoriteiten dat het prachtige maar voor bosbranden kwetsbare Torres del Paine niet beschikt over brandwegen, waterreservoirs en goed communicatie systeem. Naar verluidt woedde de brand al een nacht voor de autoriteiten ingrepen.

Het is niet de eerste keer dat een onvoorzichtige toerist het vuur aan de lont steekt.
In 1985 werden er in Torres del Paine 14.000 hectare verwoest nadat een Japanse toerist een sigarettenpeuk weggooide. In 2005, was het de beurt een Tsjechische toerist, Jiri Smitak, die per ongeluk zijn gasvuurtje omstootte met als fataal gevolg dat er 15.000 hectare in rook opgingen.

Het verschil met de twee vorige vuurhaarden is dat de jongste brand vooral huishield in het centrum van het park dat door het toerisme wordt bezocht. Het kan jaren duren vooraleer de fauna en flora van het park zich zullen herstellen. (TD)

Studenten Lessius bouwen zonneboiler

2012-02-07T14:27:00.000-08:00

Studenten van elektromechanica van de Lessius Hogeschool werken momenteel mee aan de constructie van een zonneboiler in het Argentijnse Humahuaca.
Humahuaca ligt in de gelijknamige canyon (Patriomonium van de Mensheid) in het noordwesten van Argentinië, op 3000m hoogte. Het telt 6000 inwoners, hoofdzakelijk van Indiaanse oorsprong. De zon schijnt er bijna permanent het hele jaar door, maar ’s nachts kan het er zeer koud zijn. Het maakt van Humahuaca een van de beste plekken op aarde om van zonne-energie te genieten.

In de provincie Jujuy, waar Humahuaca gelegen is, wordt zonne-energie zwaar gepromoot door de lokale electriciteitsmaatschappij. Vele indiaanse dorpjes zijn immers zo klein en afgelegen dat het niet rendabel is (en esthethisch nog minder verantwoord) om electriciteitsleidingen tot daar te trekken.
De voorbije jaren zijn er in vele indianen dorpjes dan ook panelen en transformatoren geinstalleerd. De zonne-boilers zijn op dat vlak complementair om te voorzien in warm water.

Tetro, pelicula argentina de Coppola en Bruselas: sábado 11 de febrero.

2012-02-04T15:51:00.000-08:00

El sábado 11 de febrero, entre las 17:00 y las 20:00, el Cine entre Amigos de ARABEL (Asociacion de residentes argentinos en Bélgica) proyectará la película Tetro, escrita, producida y dirigida por Francis Ford Coppola en 2009, que narra el reencuentro de dos hermanos de origen americano-italiano en Argentina donde fue filmada.

Benjamin "Bennie" Tetrocini (Alden Ehrenreich) un inexperto de 18 años impulsado a viajar como camarero de un crucero a Buenos Aires para reencontrarse con su hermano mayor Angelo Tetrocini (Vincent Gallo), un escritor prometedor que se ha desvanecido en Sudamérica, donde vive con su actual pareja (Maribel Verdú) quien lo ha descubierto en un hospital psiquiátrico como misterioso expatriado haciéndose llamar Tetro.

La función tiene lugar en Casa Miguel, Place de Gueux 2, 1000 Bruselas.

El costo de la entrada es de 14 euros e incluye la proyección de la película, tapas y un vaso de vino o gaseosa. Reservas: arabel_asbl@yahoo.es

Tango in het Zuiderpershuis: 9 februari

2012-02-04T15:40:00.000-08:00

Rascasuelos
Rocky tango uit de metropool

De naam van deze tangoband is een geestige woordspeling op de term ‘rascacielo’ (wolkenkrabber). ‘Suelos’ zijn vloeren, en het woord ’vloerkrabbers’ verwijst dus naar het raspende geluid dat de schoenen van de dansers op de dansvloer maken. In de muziek van deze jonge groep wordt de klank van de klassieke jaren vijftig vermengd met de stedelijke tango van vandaag uit metropolen als Parijs, Londen en New York. Ze gaan vooral met rock een dialoog aan, zowel in de instrumentale nummers als in de poëzie van hun liedteksten. Dansruimte wordt uiteraard voorzien.

Donderdagavond 9 februari in het Zuiderpershuis, Waalse Kaai, Antwerpen.
Tickets: 03-248.01.00 reservatie@zuiderpershuis.be
bron

Belgische roadmovie over Mapuches en muziek

2012-01-22T21:25:00.000-08:00

De Chileense muzikant Marcelo Moncada woont sedert tien jaar in België. Marcelo keert terug naar zijn geboortedorp Pitrufquen in het Zuiden van Chili op zoek naar zijn indiaanse oorsprong, die van de Mapuches. Hij reist duizenden kilometers en doorkruist zuidelijk Chili tot Puerto Williams, het meest zuidelijke dorp ter wereld. Op deze reis bezoekt Marcelo verschillende indiaanse gemeenschappen en biedt hen zijn muziek aan om toenadring te zoeken tot hun leefwereld. Een spiritueel muzikale road movie tot het einde van de wereld…

Kijk naar de trailer:

Marichiweu, venceremos por siempre, een documentaire van Andrés Lubbert wordt eind januari voorgesteld in Chili. In Belgie ging de film in premiere begin januari en werd vertoond in de Arenberg en in Cultureel Centrum Rix.

Fiche:

Regie, camera en montage: Andrés Lübbert
Scenario: Andrés Lübbert / Marcelo Moncada
Muziek: Marcelo Moncada
Land: Chile
Jaar: 2011
Duur: 60 minutos
meer info over vertoningen of DVD: info@cinebelgicano.com.ar

BZN-bezieler is niet meer

2012-01-19T16:33:00.000-08:00

Op 18 januari overleed de bezieler van de Bond Zonder Naam, pater Phil Bosmans die jaren lang humoristische en hartverwarmende spreuken uitvond, die duizenden Vlaamse huiskamers sierden.
Op verschillende plaatsen in het land lagen zelfs rouwregisters, om maar te zeggen wat voor een erfenis Bosmans heeft achtergelaten. Een kleine bloemlezing bij wijze van eerbetoon:

En wat dacht u van deze?

“De beste zon is een blij gezicht” – “Humor en geduld zijn kamelen waarmee je door elke woestijn kunt trekken”
“Geluk kun je niet kopen. Wat een geluk!” – “Noten mag je kraken - mensen nooit”
“Grote mensen houden hun ego klein” – “Praat niet recht wat krom is”
“Wie genoeg heeft, bezit alles” – “Zaag niet, er vallen al bomen genoeg”

Meer info over Phil Bosmans en diens Bond zonder Naam:

De vos vogelvrij in Vlaanderen

2012-01-19T16:04:00.000-08:00

Minister van Leefmilieu Schauvliege is op 16 januari gezwicht voor de druk van de jagerslobby en heeft een decreet uitgevaardigd waardoor er een heel jaar op de vos kan gejaagd worden. Daarvoor was dit enkel gedurende het jachtseizoen (oktober tot februari).

De redenering is dat de vos een schadelijk dier is dat -als hij de kans ziet- zwaar kan huishouden in een kippenren. Een discutabel argument als men weet dat er elk jaar alleen al in België zo'n 200 miljoen kippen geslacht worden voor menselijke consumptie. En dat het vossenbestand op "natuurlijke" wijze wordt uitgedund door het verkeer.

Volgens Lucas Vanclooster, een VRT-journalist en kenner van het middeleeuwse verhaal Reinaert de Vos "moeten we de vos niet bestrijden, maar beschermen als cultureel erfgoed", aldus geciteerd in De Morgen.
Vanclooster stelt dat "de hetze tegen de vos wordt veroorzaakt door jaloezie: De vos heeft namelijk geen manieren en leeft in een paradijselijke oerstaat van onschuld en barbarij".

In hetzelfde artikel geeft Vanclooster een tip aan bange kippenboeren: "Om te beginnen een degelijk hok maken en daarnaast een radiootje de hele nacht laten spelen. De kippen hebben er geen last van en de vos denkt dat de boer en boerin met elkaar aan het kwetteren zijn."

Wat er ook van zij, de vos komt in nauwe schoentjes in Vlaanderen. De kans is groot dat hij door de toegenomen jacht gedwongen wordt te emigreren naar meer vosvriendelijke oorden ... zoals naar Wallonië bijvoorbeeld.

José Van Dam canta Gardel en Bruselas: 25 de enero

2012-01-16T03:14:00.000-08:00

El día miércoles 25 de enero, a las 20.15 horas, el centro cultural Flagey presentará un homenaje musical al gran Carlitos Gardel.

Cantará nadie menos que el reconocido músico José van Dam (barítono), conocido por su papel en la película Le maitre de la Musique.

Acompañaran a Van Dam, el contrabajista Jean-Louis Rassinfosse (contrabajo) y el pianista Jean-Philippe Collard-Neven. El evento se realizará en Flagey (Studio 4), Place Sainte-Croix, Bruselas.

La entrada es gratuita. Se recomienda reservar a través de la dirección
de correo electrónico reservations@lasemaineduson.be

Para mayor información, podrá establecer contacto con Flagey al número
02 641 10 20. Sitio web: www.flagey.be.
--------------------------------------------------------------------------
Además

El 31 de enero se presentará la flautista argentino-australiana Ana de la Vega en el castillo de Flawinne (cerca de Namur). Interpretará entre otros al compositor de tango Astor Piazzolla.
Clare Hammond la acompañará en el piano. 20.00hrs. Entrada: 20 euros.
Información y reservas: maildomenica@skynet.be

(esta info viene de la embajada argentina en Bruselas: mas info cultural: info@embargentina.be)

Belgisch-Australische zanger is sensatie van 2011

2012-01-13T06:09:00.000-08:00

Hebt u al het fantastische nummer van Gotye (feat. Kimbra) gehoord?

"Somebody That I Used To Know" van de Belgisch-Australische muzikant, een liedje dat iets geleend heeft van Serpentines van dEUS, groeide onverwacht uit tot één van de grootste hits van dit jaar. Het werd nu ook door de radio-luisteraars in Nederland verkozen als het beste nummer van het jaar.

U kan de hit hier beluisteren op Youtube

Of lees meer op het NRC Handelsblad: Monsterhit Gotye wint Song van het Jaar 2011

Un argentino elegido como mejor jugador en Bélgica.

2012-01-13T05:33:00.000-08:00

El cordobés Matías Suárez ha ganado el botín de oro, máximo galardón a lo cual puede aspirar un futbolista en Bélgica.

Suárez juega para el club bruselense de Anderlecht desde hace tres años pero apenas en el 2011 demostró sus capacidades al cien por ciento, como mediocampista creativo e incluso como goleador. El argentino es el máximo artillero en la Europa League en la temporada 2011-2012.

La que acaparó todas las miradas en la ceremonia del botín de oro es la esposa de Suárez, Magalí, cantante en un grupo de Cuarteto cordobés. Los diarios belgas se dieron cuenta del potencial de esta "botinera de oro" y le dedicaron varias entrevistas, en las cuales ella expresó su amor por Bélgica, "un país donde la gente es muy educada y sería perfecto, si no fuera por el mal tiempo."

Para leer más sobre Magalí, aconsejamos este artículo en De Gazet van Antwerpen

"Don" Eddy weg bij Royal Antwerp FC

2012-01-10T05:50:00.000-08:00

Maandag 9 januari slaagden de aandeelhouders van de oudste Belgische club, Antwerp, er eindelijk in om Eddy Wouters buiten te werken. De man was 42 jaar onafgebroken voorzitter geweest van de rood-witten. Wauters wordt door journalist Douglas De Coninck de laatste peetvader van het Belgische voetbal genoemd omdat hij net als bijvoorbeeld Constant Van den Stock (Anderlecht) of Roger Petit (Standard) jarenlang autoritair de club had geleid.

Wauters was zelf ex-speler van Antwerp en kreeg via oud voorzitter Collin een job bij de Kredietbank.
Volgens insiders was het zijn gecombineerde kennis van de voetbal en financiele wereld, plus een aangeboren sluwheid, die de man zo lang in het zadel lieten. Zo verzette hij zich met alle mogelijke middelen tegen zijn ontslag als voorzitter. Enkele weken terug nog liet hij via een rechter de buitengewone vergadering verbieden, die hem als voorzitter moest buiten bonjouren. Maar ook Don Eddy kon het onvermijdelijke niet afwenden en op 9 januari was het dan zover.

Royal Antwerp FC of The Great Old haalde zijn laatste landstitel in 1957. Daarna ging het steil bergaf met de club en ze zakte zelf naar tweede klasse, waar ze nu nog speelt. De periode van Wauters, die voorzitter werd in 1960, zal vooral bekend blijven voor de slechte resultaten, financieel geknoei (de zaak Superclub) en de reputatie van de Antwerpse hooligans.
Een vreemd lot voor de oudste club van het land, met een grote schare supporters in de grootste stad van Vlaanderen. (TD)

El caso del muffin-man o el proceso de la basura

2012-01-08T15:11:00.000-08:00

En América Latina los ciudadanos suelen quejarse sobre la falta de justicia, pero en el supuesto first mundo la situación es apenas mejor: Abogados corruptos, sobrepoblación en las carceles, atraso judicial, burocracia y unos magistrados que se visten como en la época de Napoleón.

A veces la impartición de la injusticia belga, adquiere hasta dimensiones cómicas. El 3 de enero de 2012 un ciudadano de 51 años, Steven de Geynst, fue procesado ante un tribunal de Apelación de Gante por llevarse unos "muffins" tirados en un contenedor afuera del Supermercado GB en el pueblito de Rupelmonde (lugar de nacimiento del cartografo Mercator). Los muffins en cuestión habían sido tirados porque habían sido deformados al momento de hornear.

En primero instancia el cartonero belga había sido condenado a 6 meses de prisión por su crimen. Según el abogado De Geynst, su cliente planeaba llevar esos pasteles a un comedor popular cuando se topó con el dueño del supermercado y otros empleados y en la trifulca, la bicicleta del muffin man cayó sobre el dedo del dueño, causandolo una leve lesión.

"La comida tirada por un super no pertenece a nadie," dijo el abogado del Muffinman. Pero ese razonamiento no lo sigue el procurador de Gante. Este declaró que De Geynst "era un peligro para sociedad quien se quería presentar como un moderno Robin Hood".

El llamado Muffin Man, tuvo bastante apoyo de simpatizantes y una amplia cobertura de los medios. El caso abrió el debate sobre "Qué es la basura?" y más importante "A quién pertenece?"

Los últimos años se ha puesto de moda hurgar en los contenedores de los supermercados, porque estos suelen desechar toneladas de comida perfectamente comestible. Ya que aumenta la cantidad de estudiantes y anarquistas quienes se dedican al deporte de "containerduiken" (bucear en contenedores), los supermercados, han tomado medidas como poner vigilancia o un cerco alrededor de la basura.

El 8 de febrero el tribunal de Gante dictará la sentencia en el caso del Muffinman. (TD)

Link al diario De Morgen

Kitesurfend door Antartica

2012-01-06T16:00:00.000-08:00

Antartica is "in" bij toeristen, wetenschappers en ontdekkingsreizigers. Hoewel het continent door de voogdijstaten (waaronder Belgie, dankzij De Gerlache) in zijn oorspronkelijke onbezoedelde staat moest worden behouden, komen er meer en meer avonturiers op af of pseudo-wetenschappelijke missies die er de opwarming van de aarde gaan meten (en door hun activiteiten de aarde nog wat meer opwarmen)

Zo vliegen er wekelijks vliegtuigen van de Braziliaanse luchtmacht uit Punta Arenas (Chili) over en weer naar Antartica, om de Braziliaanse spie van het laatste continent te onderhouden? En ondertussen de nieuwe Embraers uit te proberen.

Het zelfde doet de Argentijnse luchtmacht vanuit Rio Gallegos. De Argentijnen claimen immers dezelfde spie van Antartica als de Chilenen én de Engelsen (ja hoor, door de Falklands of Malvinas).

Deze militaire en wetenschappelijke missies zijn dan ook weer ideale speerpunten voor bezoekjes van politici en bureaucraten die in select gezelschap een van de laatste mythische fronteer gebieden gaan bezoeken.

Tenslotte zijn er ook mannetjesputters die records gaan breken of andere oudere Antartica-ontdekkers achternagaan, met in het zog filmploegen en sponsors.

Wij Belgen konden weer niet achterwege blijven bij deze gekte. En het vernieuwende aan de trek van twee Mobistar-werknemers is dat ze bij hun recordpoging niet getrokken worden door een roedel huskies maar door een kite-surf zeil.

Hun vorderingen door de sneeuwstormen kan je volgen op www.antarcticice.be.

Je kan ze ook twitteren natuurlijk ...

La cerveza belga: la mejor del mundo según The Economist

2012-01-02T04:54:00.000-08:00

Un reportaje en la revista prestigiosa The Economist explica porqué Bélgica, a pesar de ser uno de los países más pequeños de Europa, tiene la fama de hacer la mejor cerveza del mundo.

Belgian beer

How a small, unremarkable country came to dominate the world of beermaking

Dec 17th 2011 | Leuven and Westvleteren | from the print edition

THE Trappist Abbey of St Sixtus of Westvleteren has little to offer those wishing to gawp at ecclesiastical architecture. The 19th-century buildings—squat, brick and functional—sit on a quiet country lane amid flat farmland, close to Belgium’s border with France. Yet the vast visitors’ car park is a clue that some people nevertheless consider the abbey worth a trip. For beer lovers, St Sixtus is a place of pilgrimage.
The abbey and its most famous brew, Westvleteren 12—a dark, strong ale—have taken first or second place in an annual poll of beer enthusiasts’ favourite tipples by RateBeer.com, a widely trusted reviewing website, for the whole decade that the survey has been running. Yet exactly how the American drinkers who predominate on the site get to knock back a Westvleteren 12 is something of a mystery.

para leer el artículo completo, hacé click aquí

Muestra de artista belgo-argentina en Buenos Aires, Enero 2012

2012-01-02T04:38:00.000-08:00

Monica Weissel, argentina radicada en Belgica, autora de instalaciones multimedia presentadas en Bruselas y dedicada al fotomontaje, presenta junto al artista plastico Benjamin Wachel, quien hace aparición en el diccionario de artistas belgas contemporáneos con sus dibujos y grabados, un acercamiento a la reconstrucción de la persona y sus emociones.

Cada uno integra sus antecedentes a esta visita didactica, parte del proyecto en comun ´colectivo de plasticas digitales´

Donde? Espacio Huellas en el arte, Rocamora 4342, Ciudad de Buenos Aires, a partir de las 19 horas

Kunstenaar Kris Ghesquière bezet luchthaven Uruguay

2011-12-29T07:02:00.000-08:00

Belgische kunstenaar 'bezet' luchthaven Montevideo met 330 beelden
Toen de Belgische kunsthandelaar Kris Ghesquière 3 jaar geleden, samen met z'n partner Eva Claessens, verliefd werden op een oude boerderij in Uruguay was het maar kwestie van tijd om de koffers te pakken en te verhuizen.
Kris werkt al jaren samen met verschillende kunstenaars waaronder ook de Oostendenaar William Sweetlove. De keuze om als eerste project Sweetlove naar Uruguay te halen was vrij vlug gemaakt omdat z'n kleurrijke beelden met een positieve boodschap hier zeer goed passen. Sweetlove was meteen te vinden voor het idee om het grootser aan te pakken dan een gewone expositie. Voor de locaties gaf hij carte blanche en voorts groeide zijn enthousiasme met de dag. De kunstenaar zelf komt rond het einde van het jaar naar Uruguay. Z'n beelden worden enorm goed onthaald en toveren bij elke toeschouwer meteen een lach tevoorschijn.

Hij verkiest te werken met gerecycleerde materialen en gaat heel bewust om met actuele problemen die voortkomen uit de huidige klimaatverandering en de pollutie. Hij voorziet z'n dieren alvast van zuiver water, een voedselpakket en laarzen om hun overlevingskans te vergroten. Kris en Eva hebben grootse plannen om met de beelden Zuid-Amerika te veroveren.

In 2012 hebben ze alvast een nieuw project gepland: 1000 beelden in Sao Paolo / Brazil !
bron: VIW.be

Reuzenroltrap in Colombia

2011-12-27T02:59:00.000-08:00

In Medellin, de tweede grootste stad van Colombia, werd een reuzenroltrap in openlucht geopend voor inwoners van een van de armste wijken. Daardoor wordt hun reistijd te voet verkort met bijna een half uur. Dat meldt de nieuwswebsite chron.com.

De inwoners van Comuna 13, een wijk die tientallen meter hoger ligt dan de rest van de stad Medellin, hebben een gigantische roltrap in openlucht gekregen. Generaties lang moesten de 12.000 inwoners van Comuna 13 honderden trappen doen om naar de stad te gaan en terug te komen. Volgens de lokale autoriteiten is het hoogteverschil hetzelfde als een gebouw van 28 verdiepingen.

Overdekken
Cesar Hernandez, die bouwprojecten in Medellin leidt, geeft meer uitleg bij het bouwwerk: "De roltrap is ingedeeld in zes secties. In totaal is de trap maar liefst 384 meter lang. Er zijn nu ook plannen om de roltrap volledig te overdekken, zodat de inwoners ook bij slecht weer rustig naar boven en beneden kunnen."

30 minuten tijdwinst
De inwoners van Comuna 13 zijn alvast dolblij met hun nieuwe speeltje van meer dan 5 miljoen euro. Eerst duurde de zware bergwandeling namelijk 35 minuten voor fitte inwoners. Dankzij het gratis gebruik van de roltrap kan die trip nu op zes minuten gedaan worden.

Favela's
Volgens de burgemeester Salazar van Medellin is dit de eerste roltrap van die omvang ter wereld die gebouwd werd voor de inwoners van een arme buurt. Salazar voegde er vol trots aan toe dat de stad binnenkort een delegatie van het Braziliaanse Rio de Janeiro zal ontvangen. Ook die metropool zou namelijk interesse hebben om roltrappen tussen de verschillende favela's te bouwen. (sg)
artikel uit DeMorgen.be

Beste wensen

2011-12-23T09:37:00.001-08:00

Promo Urban Station

2011-12-15T18:34:00.000-08:00

Wil u eens gaan surfen in hartje Palermo? Urban Station geeft de lezers van LAMBIK de mogelijkheid hun concept uit te testen met deze Free Pass voor 1 uur: Internet, koffie, koekjes en zoemende hersenen.

Meer over Urban Station in het artikel over De Nieuwe Nomaden, hieronder.

(Free Pass: afprinten of uitknippen uit het scherm).

Geef een LAMBIK cadeau aan een goede vriend(in)

2011-12-15T18:13:00.000-08:00

De kerstperiode nadert en LAMBIK wordt genereus: Abonneer u op ons tijdschrift en u krijgt een GRATIS abonnement voor een goede vriendin of vriend daarbovenop. Stuur ons de de 2 adressen naar

revistalambik@gmail.com

Deze lezer heeft er alvast zijn voordeel mee gedaan.

Je zou voor minder een sigaar opsteken...

Emigreren naar Argentinië

2011-12-15T09:27:00.000-08:00

Emigrerenvan België naar Argentinië

Belgiëachter je laten? Bereid je vooral goed voor en geef je gewillig overaan de administratieve molen. Eens de malle molen van Belgiëgepaseerd, begint het opnieuw in Argentinië.

Eenlevensgenieter wil ergens in het zuiden onder de palmbomen genietenvan zijn pensioen. Op het einde van zijn 'tramité' staat hij erversteld van dat er sowieso nog palmbomen staan. De meters papier diedoor zijn handen zijn gegaan, vertegenwoordigen een bos. Om door ditbos de bomen nog te zien, hier enkele tips.

Zetje eerste stappen richting consulaat van Argentinië in Brussel. Opde website vind je openingsuren en de documenten die ze vragen bij jeeerste aanvraag voor een visum. Deze zijn: geboorteakte, strafblad,en in geval van een koppel, de huwelijksakte. Het ditigale loket vande gemeenten geeft deze documenten gratis. Alleen voor het strafbladMODEL2 moet je zelf naar het stad- of gemeentehuis. Voor de vertalingvan deze documenten ga je naar een beëdigde vertaler. Op deRechtbank van Eerste Aanleg waar de vertaler geregistreerd is, laatje ze legaliseren.

Deapostille

Danbegint de zoektocht naar een apostille. Dat is een bewijs vanoorsprong van het document en de echtheid van de authoriteit die jepapieren ondertekend heeft. Elk officieel document dat jeinternationaal wil gebruiken heeft een apostille nodig, tenzij hetspecifiek anders gezegd wordt. Daarvoor moeten de documenten van degemeente getekend zijn door de Burgemeester of de Schepen van deBurgerlijke dienst van je gemeente. Verder documenten zijn je reispasdie minsten 1 ½ jaar geldig moet zijn en foto's in zwart/wit ofgekleurd achter een lichte achtergrond, dus niet zoals de pasfoto'svoor een Belgische Identiteitskaart.

Eengemotiveerde emigrant is goud waard

Waarom?Deze vraag is belangrijk voor de ambassade van Argentinië. Op jeeerste bezoek wordt er naar je beweegredenen gevraagd. Benje gemotiveerd en wat trekt jou aan om naar het tango-land te gaan?

Ingeval van student, moet je papieren voorleggen dat je ingeschrevenbent als student in het land waar je naartoe wil ; als werknemer,bewijzen van je werkgever en in het geval van onze levensgenieter iseen bewijs van 'expert in het genieten' niet voldoende, er hoortboter bij de vis.

Indit geval helpt een bewijs van pensioen van België. Onzegepensioneerde genieter gaat best even langs zijn pensioeninstellingom een attest te vragen waaruit blijkt dat hij recht heeft op eenpensioen, gelegaliseerd door de “FODBuitenlandse Zaken”(met “apostille”) + devertaling naar het Spaans door een beëdigd vertaler+BIJBEHORENDE LEGALISATIES ; een kopie van de twee laatstebetalingsbewijzen van zijn pensioen, gelegaliseerd door wederom deFOD + apostille enz. Het is ook belangrijk dat hij een documentvraagt aan de dienst pensioenen dat dit pensioen geldt voor de restvan zijn leven volgens de cumulatie in de wetgeving voorzien. Voorhemzelf ook dadelijk een bewijs dat de Belgische staat niet op dezebeslissing kan terugkomen. Maar in Argentinië is de boter en de visduur, daarom is er een minimum bedrag (in Argentijnse peso's)verplicht. Het juiste bedrag zal jou worden meegedeeld op hetArgentijnse consulaat. Op dit moment bedraagt dit 3.000$ (= +/- 500euro).

Metje kostbaar dossier trek je nu naar het consulaat in Brussel, na hetmaken van een afspraak. Zij zullen voor je aanvraag 300 euro vragen,de andere 300 euro voor het visum betaal je pas bij aankomst inArgentinië. Het onderhoud wordt gehouden in de taal van je keuze:Frans, Engels of Spaans. Als het gesprek positief wordt bevonden, kanje na twee maanden je internationaal paspoort voorleggen. Op datmoment worden ook jou vingerafdrukken genomen. In tussentijd sturenzij de documenten door naar migracionesin Argentinië. Dan is het enkel nog maar een paar dagen wachtenvoor je je tijdelijk visum krijgt. Meestal is dat voor 1 jaar. Maarhet is nog niet zo ver.

Molensmalen traag

Jepapieren malen nu door de molen in Argentinië en zij schieten daarnaarstig aan het werk. De vraag die ze dadelijk op je afvuren is jenieuwe adres in Argentinië, daarna je ticket van je vlucht. Datadres kaneen hotel, een tijdelijk huurcontract zijn of … Deze vaste(tijdelijke) domiciliëring dient om je documenten op te maken voormigraciones.Hetconsulaat geeft je daarna twee verzegelde omslagen mee, één vooraankomst op het vliegveld voor hetMinisterio Interior (binnenlandsezaken) en één voor Migraciones(omvlot je DNI te kunnen aanvragen). Migracioneszal bij aankomst op het vliegveld de documenten afstempelen en detweede aanbetaling voor je visum vragen, met aflevering van eenbewijs van betaling.

Opweg naar het avontuur

Onzelevensgenieter is nu heel dicht bij zijn avontuur. Hij heeft reedseen woonst in Argentinië, zijn vlucht is geboekt en al de papierenvoor een rustig jaar zitten in zijn koffer. Was al dat werk maar voor1 jaar ? Uiteraard niet. Het is de bedoeling dat hij zich goed voeltop zijn nieuwe bestemming en drie jaar op rij deze cirkel nog eensoverdoet, uiteraard met faciliteiten om het visum te verlengen. Nadrie jaar krijgt hij dan het permanente Visum als hij dit aanvraagt.Dat is dan weer een ander verhaal en wordt misschien de volgende keeraan Tante Sidonie voorgelegd. Nu is het tijd dat onze nieuwe emigrantzijn koffers en al zijn moed bij elkaar pakt en vertrekt naarZuiderse oorden, verre horizonten, nieuwe administratieve bergen endalen, Latijnse schonen en sympathieke Belgen, die hij op zijn padzeker zal kruisen.

Nuttigeadressen

Ambassadevan Argentinië in het Koninkrijk België en het Groot-HertogdomLuxemburg

Adres:	Louizalaan, 225 – bus 3 - 1050 Brussel
Telefoon:	(+32) (0) 2 647 11 04
Fax:	(+32) (0) 2 647 10 58
E-mail:	ebelg@mrecic.gov.ar

http://www.embargentina.be/

Uitrekseluit het strafregister MODEL 2, aan te vragen bij de dienst bevolking

http://diplomatie.belgium.be/nl/Diensten/Diensten_in_het_buitenland/Andere_diensten/Uittreksel_Strafregister/(indien je in het buitenland bent)

Meerinformatie over de apostille op de website :

http://diplomatie.belgium.be/nl/Diensten/legalisatie_van_documenten/

Rechtbankvan Eerste Aanleg,waar de handtekening van de vertaler geregistreerd is : de lijst vande rechtbanken vind u op

http://www.juridat.be/eerste_aanleg/index.htm

FederaleOverheidsdienst Justitie

Waterloolaan115 - 1000 Brussel

Tel:02/542.69.16

Openingsuren:van 9u tot 11u45 en van 14u tot 16u

2.3.FOD Buitenlandse Zaken (Dienst Legalisaties) met “Apostille” ().

() FEDERALE OVERHEIDSDIENST BUITENLANDSE ZAKEN

DienstLegalisaties - C3.3 / Karmelietenstraat 27 - 1000 Brussel

Tel:02/501.87.85 of 02/501.89.00 / Fax: 02/501.37.90

E-mail:legalisatie.bz@diplobel.fed.be

Website: www.diplomatie.be (zie “diensten” dan “legalisaties”)

Openingsuren:van 9u tot 12u30 en van 13u30 tot 15u30

De nieuwe nomaden

2011-12-15T09:12:00.000-08:00

Ze reizen van de Thaise stranden naar de Argentijnse gletsjers. In hun tas zit een reisgids, wat vakantiespullen én hun broodwinning: een laptop. Digitale nomaden werken van onder een palmboom. Of hoe internet de wereld van het werk voorgoed veranderd heeft. “Ik heb met klanten gemaild vanuit het Krügerpark in Zuid-Afrika en een website in elkaar geknutseld op het strand in Thailand.”
“En ik had een skypemeeting aan de voet van een gletsjer in Patagonië, Argentinië.”

Ine Dehandschutter en Catherine Van Holder zijn geen gewone zelfstandigen. Dit eigentijdse koppel combineert werken met zwerven. Digital nomads, neonomaden, laptophobo’s of in het Frans bedouïn digital: er wordt mondiaal nog wat gebikkeld over de standaardterm, maar deze thirty-somethings bewijzen dat ze bestaan. Ine en Catherine noemen zichzelf nunomads: nieuwe nomaden. Ine bouwt websites, Catherine is online marketeer. Ze reizen met een laptop onder de arm van de ene naar de andere exotische bestemming. Vergaderen doen ze via virtuele conferenties, draadloos internet vangen ze in Starbucks of in internetcafés.
"Maar hier vonden we nog iets veel beter", vertelt Ine in Buenos Aires. Na Zuid-Afrika, Thailand en Brazilië streken de e-workers neer in Urban Station. In deze kanariegele kantoorruimte in Palermo, de hipste wijk van Buenos Aires, klinkt lounge muziek. De airco draait op volle toeren. Hier wordt meer Engels en Frans gesproken dan Spaans. In de ruimte werken een Amerikaan met een internetbedrijf, vier Britten die wereldwijd via Skype aan recruiting doen en een paar Argentijnse designers. "Echt de plek die je als freelancer nodig hebt: strak design, koffie, toast en fruit à volonté, en andere inspirerende creatievelingen om je heen."
Het grote verschil tussen pakweg Starbucks en Urban Station, is dat je in de laatste kan printen, een vergaderzaaltje huren of gratis telefoneren. Wie wil, springt onder de middag even op de kantoorfiets om wat stoom af te blazen. De dames betalen 3 euro per uur. Starbucks verkoopt koffie, Urban Station verkoopt kantoortijd.
Reizen deze nomaden in het Zuiden omdat dit goedkoper is? Catherine nuanceert: “Sommige lowcostlanden zijn op zich goedkoper, maar tijdelijke logies zijn steevast duurder dan een lang huurcontract. Op sommige plaatsen moesten we ook een auto huren. Dat tikt aardig aan.”
“We willen niet zozeer met minder rond komen,” verduidelijkt Catherine. “We willen meer levenskwaliteit, rijker leven voor hetzelfde geld. Wij proberen rond te komen met een gemiddeld maandloon. In Thailand en Kaapstad lukt dat behoorlijk, in Argentinië minder. Maar we krijgen er veel meer voor in de plaats: we wonen aan parelwitte stranden, smullen elke dag scampi's, mediteren in boeddhistische tempels of leren surfen. Allemaal dingen die we niet kunnen doen in België.”

Alles in één tas

"Ik heb geen auto, geen huis en geen meubelen", vertelt Stefan Geens. Deze veertiger heeft als standplaats Stockholm. "Tijdelijke standplaats", verbetert hij. "Al mijn spullen passen in één tas. Mijn muziek, mijn foto's én mijn boeken zijn digitaal. Dus als ik het hier beu ben, verhuis ik weer. Ik denk nu aan Mumbai."
Als zoon van een diplomaat zit het nomadisch bestaan hem in het bloed. De vrijgezel werkte in New York, Stockholm, Caïro en Shanghai. "In 2002 had ik het zo'n beetje gezien bij mijn werkgever, een financieel persbureau in de VS. Vrienden in Zweden hielpen me bij het Zweeds Instituut aan een job als websitebouwer. In 2006 kreeg ik de opdracht een virtuele ambassade te bouwen in Second Life (een geanimeerde sociale media-site, nvdr)”, vertelt Geens.
"Dat kon ik in principe vanaf elke plaats op aarde doen. Ik had vrienden in dezelfde branche in Caïro, én een beetje gespaard, dus dacht ik: 'Waarom probeer ik het daar niet?' Er was weliswaar een maandelijkse vergadering in Zweden, maar de vluchten tussen Caïro en Stockholm zijn goedkoper dan de extra huishuur in Stockholm. Vanuit Caïro ben ik gaan reizen in Jemen, Ethiopië en Midden-Egypte.”
Stefan werd, zonder het te willen, een digitale nomade. Met de laptop onder de arm vertrok hij naar China. Hij leerde Chinees en trok door Azië. Die levensstijl beviel hem: “Je hebt geen nutteloze vergaderingen zoals op kantoor en de mensen in een WiFi-café komen niet roddelen over mijn collega’s. Maar deze levensstijl is niet voor iedereen weggelegd. Je moet behoorlijk perfectionistisch zijn. Je werkgever of klant moet niet weten of je dagelijks acht uur aan je bureau zit. Hij moet tevreden zijn met het resultaat."

Lifestyle designers

Een nine to five-job zien ook de nomaden Catherine en Ine niet meer zitten. "Niet meer van deze tijd", beweert Catherine. "Onze ouders waren of gek van kleinkunst, of van The Rolling Stones. Maar onze generatie luistert naar jazz, electro én klassieke muziek. Ook qua werk zijn we flexibeler. Digitale nomaden ontwerpen hun eigen leven."
De wereldreizigers halen de mosterd voor hun levensfilosofie bij Tim Feriss, de Amerikaanse schrijver van het boek 'Lifestyle Design'. Ze zijn het met hem eens dat iedereen anno 2011 zijn eigen leven kan inrichten, zowel inhoudelijk als qua tijdsverdeling. Sociaal opgelegde formats zijn passé.
Mag iedereen dan binnenkort de deuren van het kantoor definitief dichtslaan? Kunnen we met zijn allen gaan liften op de digitale snelweg? “Deze manier van leven is vooral weggelegd voor digitale beroepen”, relativeert Catherine. “Programmeurs, webdesigners, online marketeers, copywriters... Maar hier in Buenos Aires leerde ik een neonomade uit New York kennen. Hij werkt als psycholoog en houdt zijn consultaties via Skype."
Digitale nomaden mogen dan al werkend de wereld zien, maar hebben ze eigenlijk ooit echt vakantie? Die draagbare computer is toch altijd mee? “Het is wennen”, geeft Ine toe. “Je moet er goed mee omspringen. Dat moet je leren, die dingen uitzetten. En je moet bewust meedelen aan je klanten dat je er soms gewoon niet bent. Dan kan het best zijn dat we even aan het zwembad liggen, om dan na een half uurtje weer verder te werken. Die tijd zouden we normaal aan vergaderingen kwijt zijn. Maar van een plons in het water kikker je meer op", lacht ze.

Version castellano en LAMBIK 2
Eerder verschenen in VACATURE.be
In English

Entrevista Exclusiva con ROBERTO LAVAGNA

2011-12-12T14:49:00.001-08:00

“La Eurozona y el FMI siguenenfocándose en medidas recesivas.”

El default de Argentina en diciembre 2001, era uno de los casosmás escandalosos en la historia económica moderna de un país. Pero luego del cataclismo, Argentinalogró reestructurar su deuda. Alguna lección para Europa y Grecia? LAMBIK lo preguntó al entonces Ministro de Economía, casado con la belga Claudine Marechal.

- Mucha gente compara la situación en Grecia ahora con Argentina,aunque las cifras de Grecia son peores (la deuda de grecia llega a 120 % del PIB,en Argentina la deuda a fines de 2001 era apenas 50% del PIB), parece que hay similitudesen las causas que generó esta última crisis. ¿Qué opina al respecto?

Lavagna: Hay similitudes entre Grecia 2011 yArgentina 2001, en lo económico pero grandes diferencias al nivel social. Ellosigual que nosotros tuvieron 4 años de recesión profunda, un déficit en la cuentafiscal, un déficit en cuenta corriente y balanza de pagos, altos índices de desempleo,una baja inversión, y ellos están anclado al euro y nosotros éramos anclado aldólar.

Pero hay dos diferencias importantes, en lo social y lo político.

Greciatiene un ingreso per capita de unos 22.000 dólares por año, bastante encima(como 3 veces, red.) del ingreso per capita argentina en 2001, cuando había unapobreza marcada.

En lo político, Argentina se encontraba geográficamente einstitucionalmente aislada. Grecia está dentro de una institución fuerte que esla Unión Europeaque tiene un poder, si bien hay que ver hasta donde la UE quiere utilizar ese poder.

- A usted. le parece que para Grecia será mejor tragar la píldora amarga deldefault o será mejor optar por otro paquete de ayuda? Enel caso argentino hubo default y esedefault ha sido el inicio de una recuperación económica llamativa. Se puedehacer comparaciones o sacar alguna lección del caso argentino?

No hay que simplificar. El hecho que Argentina hizo un default nosignifica que es lo mejor para Grecia. Argentina en su momento también recibiópaquetes de ayuda, como el supuesto Blindajeen 1999, aunque el dinero prometido nunca fue entregado totalemente porquelas condiciones políticas no fueron resueltas, eran condiciones muy duras. Igualcomo en Argentina, en Grecia hay una buena parte de la ayuda - los prometidos 8mil millones – que no han sido entregado porque no fueron aún llevado a cabolos cambios impuestos por el FMI y la UE.

Y la situación no va mejorando. Hace 5 meses el mercado le daba a Greciauna posibilidad de 45 a50% de posibilidad de que entre en default y ahora ya son 90%, pero a pesar deesto, los planes recesivos siguen. Desde mi punto de vista esos planes nosirven para nada.

-Visto desde afuera, parece que Argentina salióexitosa de la crisis de deuda y la recesión. Cual fueron los claves de eseéxito. La devaluación que hizo otra vez más competitivo al país?

Sin duda la devaluación y el hecho de soltar la paridad con el dólar, ha dado ala economía el aliento necesario. Afortunadamente esa devaluación en eseentonces no iba acompañado de inflación porque en se caso se hubiesen borradolas ventajas.

Lo que para mi era crucial en la recuperación es lareestructuración de la deuda. Esto era indispensable para liberar recursosfiscales.

La reestructuración de deuda es un proceso de reparticiónde pérdidas. Quién va tomar las pérdidas y la pregunta termina siendo: elsistema financiero o los consumidores?

Con la recesión en EEUU claramente han beneficiadoal sector financiero, en cuanto se ve que los ciudadanos han perdido 35% de supatrimonio, por la perdida de las propiedades entre otros. Según mi punto devista, hay que hacer medidas que impulsan el consumo.

-¿Cuales fueron lasmedidas para impulsar el consumo?

Primero a través de la reestructuración de la deuda hemospodido liberar recursos fiscales para pagar jubilaciones, salarios de losmaestros y funcionarios. Si no, todos los recursos se hubiesen destinados alpago de la deuda.

Segundo, no se aceptó la política del redescuento(rediscount), con el cual los bancos se querían capitalizar. En cambio losbancos se tenían que recapitalizarse con capital de afuera o irse del país. Porúltimo hemos tomado medidas para fomentar la inversión, especialmente hemosliberado fondos para las pymes.

-A usted le tocó la poca agradable tarea delidiar con el FMI y miles de tenedores de bonos furiosos. Que lo enseño a ustedcomo economista en es momento?

Primero de no seguir el camino del Fondo. Nosotrosoptamos por tomar un camino alternativo. El Fondo prefiere en primer lugar nohacer una reestructuración de la deuda y si lo permite quiere que sea“marketfriendly” (amigable para los mercados, léase los tenedores de bonos,red.). A ese planteamiento dijimos no, y dijimos que la reestructuración teníaque ser duradera en el tiempo. No como las de 1999 o 2001, uno tiene que calcularcuál es la capacidad de pago a mediano plazo y hacer una oferta correspondiente,que sea sustentable en el tiempo: En nuestro caso era la de una quita de hasta75%. Para compensar de alguna forma alos acreedores, hemos creado el cupón de crecimiento. Pagamos un extra a lo quesupera el crecimiento de los anios noventa, más 1 punto porcentual, o sea entotal 3%. Y el hecho es que Argentina creció durante la década pasada con unpromedio de 7% por anio por lo cual se ha pagado ese cupon de crecimiento.

-Argentina en 2011 tiene un problema serio de inflacióne indisciplina fiscal. Es un problema para la economía el hecho que el gobiernode Cristina Kirchner mienta sobre la inflación? Y cuales pueden ser los efectosde la inflación sobre la economía?

No tienen nada que ver uno con el otro, no hay que confundir las cuestiones.El tema de la deuda con la situación económica. La inflación es un temacomplicada que tiene que ver con la macro economía. Pero es un tema que el próximogobierno sin duda va tener que solucionar.

Artikels uit LAMBIK2: De Stevia-boom uit Paraguay*

2011-12-12T14:23:00.001-08:00

Zoet en gezond

Na de goedkeuring door het Europese Agentschap voor Voedselveiligheid, is er op de markt een stijgende interesse voor Stevia rebaudiana, een plant waarvan het extract tientallen malen zoeter is dan suiker.Voedingsadditieven zijn big business geworden.

De globale markt voor zoetstoffen, die bij allerlei 'light' frisdrankjes en yoghurts worden gevoegd, wordt geschat op een waarde van meer dan vier miljard dollar. Grote agrobedrijven en farmareuzen als Cargill, ADM en Roche zijn belangrijke spelers. En sinds synthetische suikervervangers als aspartaam en natriumcyclamaat onder vuur zijn komen te liggen wegens hun mogelijke negatieve effecten op de gezondheid, is men op zoek naar alternatieven.

Stevia rebaudiana, de snelste groeier in het segment van natuurlijke zoetstoffen, is een klein plantje dat al eeuwen in het vochtige oerwoud van Paraguay en Zuid-Brazilië groeit. De lokale Guarani-bevolking had er al van geproefd, want ze noemden het Ka'a He'ë, wat naar verluidt wil zeggen 'zoet kruid'. Dit mag wel een Indiaans understatement genoemd worden: het blad van de plant, een neef van de zonnebloem, is dertig keer zoeter dan suikerriet. En het actieve extract, het zogenaamde rebaudiosideA, is niet minder dan driehonderd keer zoeter dan geraffineerde suiker.

Bloeddruk

'Stevia heeft nog andere voordelen,' zegt Jan Geuns, professor biotechnologie aan de KULeuven en één van de grootste promotors.

* (el texto en español se puede leer en LAMBIK2, versión impresa)

Geuns schreef onder meer een boek over het Paraguayaanse wonderkruid en kweekte door kruising een reuzenplant die nog 35 keer zoeter zou zijn. Een onvervalste papillenplakker.'RebaudiosideA is thermostabiel, je kunt het verwarmen zonder dat er een chemische reactie optreedt. Belangrijker is de lage caloriewaarde en de gunstige farmacologische effecten, zoals verlaging van de bloeddruk en van de bloedsuikerspiegel bij ouderdomssuikerzieken. Stevia gaat ook tandbederf tegen. Dat kun je van suiker niet meteen zeggen', aldus Geuns.

Stevia mag in België vanaf november 2011 officieel worden verkocht. Jarenlang heeft het Europese Agentschap voor Voedselveiligheid (EFSA) dit tegengehouden. Volgens Geuns heeft het zo lang geduurd door een ongunstig advies van het voormalig Wetenschappelijk Comité voor Voeding.
'Dat advies was niet wetenschappelijk onderbouwd. Erachter zat de hand van de suikerlobby', aldus de Leuvense hoogleraar. 'Maar vanaf november zou het EFSA het gebruik van Stevia-extract vrijgeven in Europa.'
In Amerika botste het zoete kruid op soortgelijke bureaucratische obstakels.
'Tot 2008 was Stevia verboden in de VS', vertelt de Paraguayaanse journalist Gustavo Torres. 'Er werden zelfs hele vrachten aan de grens geconfisqueerd. Stevia was immers een concurrent van kunstmatige zoetstoffen als aspartaam van het Amerikaanse merk NutraSweet.' 'Maar sinds Coca-cola en agrogigant Cargill in 2007 de handen in elkaar sloegen om hun eigen Stevia-zoetstof te produceren (onder de naam Truvia), is die officiële politiek veranderd. Toevallig of niet, in 2008 gaf de Amerikaanse voedsel- en geneesmiddelenautoriteit FDA het groene licht voor rebaudiosideA', aldus Torres.

Door de groeiende wereldvraag is Paraguay al lang niet meer het enige land ter wereld waar Stevia gekweekt wordt en met name Azië heeft het voortouw genomen in de productie. Nu de EU het vogelvrije plantje legaliseerde, hopen de Paraguayanen op een deel van die nieuwe afzetmarkt voor Stevia.'In twee jaar willen we het beplante areaal vergroten van 1.400 hectare naar 10.000 hectare', zegt Julio Cazal van de Stevia Handelskamer in Asunción. 'We dringen ook aan bij het parlement om een Paraguayaans Certificaat van Origine in te voeren. We willen dat Paraguayaanse Stevia net als Colombiaanse koffie een sterk merk wordt', aldus Cazal. 'Met een label, zodat de consument weet dat de zoetstof op een natuurlijke manier werd geproduceerd, in de ideale grond en met de ideale klimaatomstandigheden.'

* (el texto en español se puede leer en LAMBIK2, versión impresa)

Dit stuk werd ook gepubliceerd in De Standaard

Lees LAMBIK nummer 1 ONLINE !

2011-12-11T08:28:00.000-08:00

Open publication - Free publishing - More america latina

Les passeports biométriques à l’Ambassade de Buenos Aires*

2011-12-06T18:32:00.000-08:00

Instauration début 2012 du passeport belge biométrique + du visa biométrique Schengen à l’Ambassade de Belgique de Buenos Aires.

Ceux qui passent au 8ème étage de Defensa 113 et sortent de l'ascenseur ne peuvent pas la manquer : une grande «boîte» avec un rideau devant. Est-ce un attribut d’un prestidigitateur : « la personne entre dedans / le rideau se ferme / le rideau s’ouvre / la personne a disparu » ?
Et ceux qui arrivent jusqu’au « sas » ; découvrent alors qu’il s’y trouve deux autres appareils mystérieux.

La solution de l’énigme ? Ce sont une photo-cabine (où l’image capturée est analysée par les données biométriques et envoyée de l’autre côté du guichet) et un appareil d’enregistrement des empreintes digitales et un appareil d’enregistrement des signatures.

Objectif : permettre la délivrance du passeport biométrique et du visa biométrique Schengen à partir de début 2012, à l’ambassade de Belgique de Buenos Aires (à partir d’ici en abrégé Ambabel BsAs) selon les engagements de la Belgique avec l’Union Européenne.
Pas de panique ! Les Argentins (et ceci vaut également pour les Paraguayens et les Uruguayens) n’ont pas besoin du visa Schengen et peuvent séjourner 90 jours par semestre en « territoire Schengen » = 27 pays européens.

Message à ceux qui veulent montrer (ou ont recommandé) notre pays à leurs compagnons/compagnes, parents, amis argentins/paraguayens/uruguayens est donc : ceux-ci ne doivent pas venir me rendre visite.
Le grand changement à partir d’une date début 2012 sera donc la fourniture des passeports belges biométriques. Mais déjà (depuis un mois) Ambabel BsAs remet les passeports biométriques à ceux qui nous rendent visite pour introduire leur demande de passeport.

Rassurez-vous, tous les passeports belges délivrés dans le passé qui n’étaient pas biométriques resteront valables jusqu'à leur date d’échéance.
Pour qu’on vous prenne vos données biométriques, vous devez donc vous présenter personnellement à Ambabel Bs As à partir de l’âge de 12 (douze) ans.
Question : Que faire lorsque quelqu’un a besoin d’urgence d’un passeport mais n’a plus le temps (avant de voyager) de se rendre à Ambabel BsAs ?
Eh bien… la solution du « passeport temporaire» qui peut être délivré par correspondance, sera maintenue… mais la livraison d’un passeport temporaire pose deux inconvénients : la forte réduction de durée de validité par rapport à un passeport ordinaire et pour un voyage vers ou via les Etats-Unis, il faut alors un visa américain.

Maintenant revenons aux tours de passe-passe. Sans avoir les prétentions de Houdini … j’ai quand même déjà sorti deux lapins de mon chapeau :

1)     Il sera bientôt possible (mais cela n’est momentanément pas encore opérationnel) de faire enregistrer ses données biométriques à tout moment (sans obligation de demander en même temps un passeport) pour à Ambabel Bs As OU par des « consuls volants » (voir ci-dessous).
La législation européenne ne permet le stockage que pendant un an des données biométriques. Pourtant, ce stockage est la solution idéale pour ceux qui vivent éloignés : il suffit lors d’une visite à Capital Fédéral de passer à Defensa 113 et d’y laisser enregistrer ses données biométriques.

2)     Ambabel BsAs a l’intention d’envoyer un «consul volant » avec un kit mobile pour enregistrer les empreintes digitales. Son intention est de visiter 1 fois par an nos consulats honoraires (Cordoba, Mar del Plata, Resistencia, Asunción et Montevideo) afin de permettre à ceux qui le souhaitent l’enregistrement des données biométriques (et éventuellement la demande d’un nouveau passeport biométrique)

Tout ceci demande bien sûr une bonne coordination, différentes pistes seront donc suivies :
-          Mise à jour permanente du site Ambabel BsAs
-          Email envoyé à tous les Belges inscrits à Ambabel Bs As (l’envoi récent d’un courrier demandant l’actualisation de vos adresses électroniques a permis l’enregistrement de beaucoup de ces adresses)
-          annonce par e-mail + via le Consulat Honoraire concerné d’une visite du « consul volant ».

Comme vous le constatez: à Buenos Aires tout est toujours en mouvement … votre ambassade l’est aussi !

Cordialement,
Peter PONJAERT
Premier Secrétaire (affaires administratives) & Consul Ambassade de Belgique à Buenos Aires

* Voor deze informatie in het Nederlands: Raadpleeg de gedrukte versie van LAMBIK2, te krijgen op de ambassade, Via Via Reiscafé en op de redactie, Lacroze 3073, Colegiales, CAP FED. info: revistalambik@gmail.com

tel (011) 4554 8850

La vida privada de Tintin: un adelanto de LAMBIK2

2011-12-03T16:06:00.000-08:00

Tintín. El nombre. ¿De dónde viene? En francés es el diminutivo que se utiliza para los Célestin, los Agustín o los Martín. O sea, si Hergé hubiera nacido en Buenos Aires en vez de Bruselas, quizás su creación se hubiese llamado “Tincho”.

Cuando Hergé lo inventa, Tintín tiene unos 14-15 años. ¿No es muy joven para recorrer el mundo solito? No podemos olvidar que en las entreguerras cuando nace Tintín (1929) en Bélgica, la escolaridad obligatoria era hasta los 14 años. Y muchos ya trabajaban a edad temprana, como el prolífico autor belga de policiales Georges Simenon, quien entró en “La Gazette de Liège” en 1919 a los 16 años. Pero el ejemplo para Hergé no era el padre intelectual del Comisario Maigret .

En 1928, un año antes de la creación de Tintín, un joven scout danés, Palle Huld, reportero y aventurero, recorría el mundo y por dónde pasaba atraía la atención.

... más en LAMBIK2

LAMBIK nummer 2 is uit! - Salió LAMBIK número 2!

2011-12-03T15:56:00.000-08:00

LAMBIK2 is uit met boeiende reportages en interviews:

Digitale nomaden, Het geheime leven van Kuifje, de boom van Stevia, Consulair Nieuws en een Argentijnse ontwerpster die de Miss Belgie kleedt.

U kan het tijdschrift thuis ontvangen voor 15 euro (drie nummers per jaar) Schrijf ons op revistalambik@gmail.com

Ya está en la calle LAMBIK2 con los siguientes reportajes:

Nómades digitales, la vida privada de Tintin, Noticias consulares, el boom de la Stevia, y varios artículos más..... No se la pierda y busca un ejemplar en la Embajada, en Vía Vía traveller's Café (San Telmo) o en la redacción (Lacroze 3073, Colegiales) .

Tambien se puede suscribir y recibir la revista en casa, la suscripción por un año (3 números) cuesta apenas 50 pesos Ars. Escríbanos a la dirección revistalambik@gmail.com

Tintin, Kuifje is in

2011-12-02T11:32:00.000-08:00

Tintin en LAMBIK, Tintin en los subastas top!
kijk hier naar een reportage van ATV

Gebroeders Dardenne in Buenos Aires - Los hermanos Dardenne en Buenos Aires

2011-12-02T08:25:00.000-08:00

In het kader van Europees filmfestival kan u naar de nieuwe film van de gebroeders Dardenne (2 gouden palmen in Cannes) gaan kijken.

Le gamin au vélo, de Jean-Pierre y Luc Dardenne (Bélgica). Duración: 87 minutos.
Martes 6 de diciembre 18hs.
Donde? Espacio Incaa, Gaumont, Congreso.

OJO: hay que hacer cola, vení media hora antes por lo menos.

Sinopsis: Cyril, que pronto cumplirá 12 años, sólo tiene una idea en mente, encontrar a su padre que le ha colocado temporalmente en un hogar para niños. Conoce a Samantha por casualidad, que tiene una peluquería y que acepta acogerle en su casa durante los fines de semana. Pero Cyril no se da cuenta todavía del amor que Samantha siente hacia él, ese amor que tanto necesita para aplacar su ira. Con Cécile de France.

lees ook interview in Tiempo Argentino:
Jean-Pierre y luc Dardenne: “En el cine hay que ser un poco bueno todos los días”

Garçon uit Dubai tapt de beste Stella

2011-11-03T20:49:00.000-07:00

In een vorig leven werkte Nanda Nkumar Sethy ongetwijfeld bij de Belgische Spoorwegen.

Het is anders niet te verklaren hoe deze man uit Dubai er in geslaagd is op 27 oktober in Buenos Aires een vijftigtal concurrenten af te troeven en de perfecte pint te tappen, ze hadden het in Café de la Gare te Leuven niet beter kunnen doen.....Tegen de druipende kraag kon men gemakkelijk twee vingers zetten en ja.. Nanda wist dat hij gescoord had.

Het World Draught Masters tapfestival van Stella Artois heeft naar verluidt een didactische missie -Stella heeft immers een tapprocedure opgesteld in 9 stappen- maar dit Public-Relations event is ongetwijfeld vooral een aanleiding om een aanzienlijke hoeveelheid pinten te verzetten.

Uw LAMBIK-team was plichtsbewust aanwezig in een mooi aangeklede loods van La Boca. Tussen de proeven door hoorden we flarden van Elena Roger, zagen we acteurs van De La Guarda boven stoelen zweven en werden verrast door een seventies-achtige show met Bond meisjes ... En tegen 1 u. waren we nog nuchter genoeg om de weg naar de uitgang te vinden. We liked it.

REGALO de bienvenida de LAMBIK: Danette Duo con chocolate belga

2011-11-02T08:28:00.000-07:00

LAMBIK le da la bienvenida a los nuevos suscriptores en esta única oportunidad.

Durante el mes de noviembre 2011, le regalamos un duo danette a los nuevos suscriptores.

Le recordamos que la suscripción para LAMBIK por todo un años sólo cuesta 15 euros o 50 pesos (argentinos) y así usted recibirá a la revista en su casa.

¡El próximo número sale el 15 de noviembre!

¿INTERESADO? DEJASE TENTAR Y ENVIANOS UN MAIL A revistalambik@gmail.com

Exclusief: Interview met Roberto Lavagna over default Argentinië 2001-Griekenland 2011

2011-11-02T08:19:00.000-07:00

LAMBIK had een exlusief interview met Roberto Lavagna, getrouwd met de Belgische Claudine Marechal.

“Eurozone en IMF volharden in recessieve maatregelen”.

De staking van betaling van Argentinië in 2001 was een van de meest schandaleuze gevallen van een land dat met veel lawaai failliet ging. Maar na deze zgn. default, herstructureerde Argentinië haar schuld en startte er een periode van onafgebroken groei, met gemiddelden van 7% per jaar.

Ex-minister van Financiën, Roberto Lavagna was de man van 2002 tot 2005 het roer in handen nam en Argentinië door de golven van de recessie en schuldencrisis loodste.

Lavagna maakt de vergelijkingen met de Griekse situatie. Hij vindt dat de huidige maatregelen verbonden aan de hulppakketten, contraproductief zijn.

Interview door Tom Dieusaert

Nu Griekenland dicht bij staking van betaling staat, denken velen aan Argentinië dat zich tien jaar geleden ook failliet verklaarde. Wat zijn volgens u de raakpunten en de verschillen in de situatie tussen de twee landen?

Men kan Griekenland anno 2011 en Argentinië anno 2001 vergelijken op economisch vlak, maar niet op sociaal vlak. In beide gevallen heb je een diepe recessie die al 4 jaar aanhoudt, een begrotingsdeficit, deficit op de lopende rekening, een negatieve betalingsbalans, werkloosheid, lage investeringsgraad, de koppeling aan de euro .. en u weet dat Argentinië had in de jaren negentig de peso gekoppeld was aan de dollar dus dat is vergelijkbaar met Griekenland, dat ook niet kan devalueren.

Maar daarnaast zie ik twee grote verschillen, zowel op sociaal vlak als politiek. Griekenland heeft een inkomen per hoofd van de bevolking van zo’n 22.000 dollar per jaar, ongeveer drie keer het gemiddelde inkomen in Argentinië tien jaar terug, waar een groot deel van de bevolking in armoede leefde. Op politiek vlak was en is Argentinië zowel institutioneel als geografisch geïsoleerd. Griekenland is ingebed in een belangrijk instituut nl de EU, die de macht heeft het land uit het slop te helpen. Of de EU die macht gaat gaat gebruiken, valt nog te bekijken.

De huidige hulpprogramma’s lijken niet overtuigend en hebben Griekenland niet uit de schuldenspiraal gehaald. Het land stevent blijkbaar af op een default, een staking van betaling. Bij Argentinië is die default de start geweest van de economische recuperatie.

Het feit dat Argentinië in staking van betaling is gegaan en daar goed is uitgekomen betekent niet dat dit een goed plan is voor Griekenland. Ook Argentinië kreeg vóór het uitbarsten van de crisis op 20 december 2001, twee hulppakketten van het IMF, er was een pakket in 1999 (de zogenaamde blindering) en daarna in 2001 (megaruil van staatsbons), maar die brachten maar kleine veranderingen in de situatie en gingen gepaard met harde overheidsmaatregelen die politiek moeilijk door te voeren waren. Ik zie ook parallellen met de Griekse situatie dat er nu ook delen van de beloofde sommen – zoals een pakket van 8 miljard euro – niet effectief uitbetaald worden. Vijf maanden geleden – na de zogenaamde full swap - gaf de markt Griekenland zo’n 45% kans om in staking van betaling te gaan en nu 90%. Dat wil volgens mij zeggen dat bijhorende recessieve plannen tot niets hebben gediend.

Van buitenaf gezien lijkt het alsof Argentinië succesvol uit de schuldencrisis en de recessie is geklommen. Wat zijn de sleutels geweest tot dat succes?

Ongetwijfeld was het devaluatie en dus de loskoppeling van de peso van de dollar, die

de Argentijnse economie terug ademruimte heeft gegeven. De herstructurering van de schuld was ook cruciaal. Dit was noodzakelijk om ons terug fiscale ademruimte te geven. De herstructurering van de schuld komt neer op het verdelen van de verliezen. Wie gaat de verliezen dragen, dat is de hamvraag. Het financiële en het bankensysteem? Of de consument? In de VS zien we wat er gebeurt als men éénzijdig de financiële sector ter hulp komt. De burgers hebben de waarde van hun bezittingen zien dalen met 35% , onder meer door het in mekaar storten van de immobiliën prijzen. Men moet daarentegen maatregelen doorvoeren die de consumptie stimuleren.

Hoe heeft jullie regering dan de consumptie gestimuleerd?

Na de herstructurering van de schuld, konden fondsen vrijgemaakt worden om salarissen te betalen, pensioenen, de leraars, ... Anders ging het hele staatsbudget naar de betaling van de overheidsschuld. We zijn de banken ook niet ter hulp geschoten, ze moesten van buiten gekapitaliseerd worden ofwel het land verlaten. En op de derde plaats hebben de we de investeringen gestimuleerd, vooral voor de kleine en middelgrote bedrijven.

U had in de periode van 2002-2003 de weinige benijdenswaardige taak om te onderhandelen met het IMF en duizenden razend schuldeisers. Hebt u iets geleerd uit die periode?

Op de eerste plaats dat je niet de weg van het IMF moet volgen, maar een alternatieve weg moet behandelen. In het geval van Argentinië heeft het IMF zich heel lang verzet tegen een herstructurering van de schuld en toen die er kwam, moest die zogezegd “marktvriendelijk” zijn. Dat idee hebben we afgewezen. Een herstructurering moet duurzaam zijn in de tijd: m.a.w. moet je uitrekenen wat de betalingscapaciteit is van een land op middellange termijn en dan een voorstel doen aan de schuldeisers dat vol te houden is in de toekomst. In ons geval kwam dat neer op een discount van staatsbons tot 75% van de nominale waarde.

Wat we ingevoerd hebben, om de schuldeisers tegemoet te komen, was een groeicoupon. Als het land groeit, betalen we meer aan de obligatiehouders. Onze basis was de groei gedurende de jaren ‘90 plus 1 procentpunt, in totaal 3%. Maar in de jaren 2000 is Argentinië gegroeid met 7% tot 7,5% procent. Dus daar was ruimte voor de uitbetaling van die extra groeicoupon.

Roberto Lavagna studeerde economie aan de universiteit van Buenos Aires en aan de VUB in Brussel waar hij zijn vrouw, Claudine Marechal, leerde kennen. Hij bekleedde verschillende posten in het Ministerie van Economie tot hij door interim-president Eduardo Duhalde in 2002 gebombardeerd werd tot minister van Financiën.

Hij bleef aan onder Duhalde’s opvolger Nestor Kirchner, maar werd verrassend ontslagen eind 2005 omdat hij naar verluidt een té onafhankelijke koers wilde varen van president Kirchner.

Dit interview verscheen ook in De Standaard.

Jean-Marc Bosman, de man die de UEFA een trap verkocht, aan het OCMW.

2011-11-01T21:21:00.000-07:00

In Zuid Amerika bestaat nog het transfer systeem met de zogenaamde pases waarbij louche managers en mafiosi als bondsvoorzitter (en vice voorzitter van de FIFA) Don Julio Grondona leven op de kap van jonge voetballers die voor monsterbedragen aan Europese clubs verkocht worden. Zie ook het laatste schandaal rond de Argentijnse bondspresident Grondona (die zoals de meeste criminelen in Argentinië onaangetast blijft)

In Europa werd de voetbalwereld helemaal overhoop gegooid in 1995, na een uitspraak van het EHRM, het zogenaamde Bosman-arrest, dat de UEFA (Europese voetbalbond) verplichtte het transfersysteem aan te passen. Zodra een contract ten einde loopt, is een Europese speler vrij en niet gebonden aan een pase (er bestaan weliswaar nog afkoopsommen die tussen clubs geregeld wordt als een speler nog onder contract ligt, maar een club of manager is geen eigenaar meer van de speler)

In Zuid-Amerika bestaat dit dus wel. Het Bosman-arrest werd wegens obvious reasons niet wereldwijd veralgemeend door de FIFA. Er wordt immers verschrikkelijk veel geld verdiend in de sector: verkoop van spelers, televisierechten, merchandising en online-gokbedrijven als BWIN (sponsor Real Madrid). En daardoor blijven Zuid-Amerikaanse voetballers werken in een systeem van moderne slavernij.

Maar terug naar Europa. Daar was de aanstoker van de revolutie een vrij onbekende Belgische speler van -de ondertussen failliete- Club Luik. Jean-Marc Bosman ging samen met prof Blanpain een titanenstrijd aan met dinosauriërs en won die ook. Hij raakte echter aan lager wal. De Standaard/Nieuwblad zocht hem op voor dit boeiende interview.

door Paul Demeyer.

Ex-voetballer Jean-Marc Bosman (47) woont in een villa met zwembad, maar leeft van een schamele 752euro OCMW-steun. En dat terwijl voetballers dankzij hem en het fameuze Bosman-arrest tegenwoordig superrijk kunnen worden. We vroegen de ex-speler om een reactie, maar kregen zijn voicemail. Even later belt hij op: 'Bel jij me nu terug zodat dit gesprek op jouw kosten is, want anders loopt mijn gsm-rekening te hoog op.'

Jean-Marc Bosman speelde tot de jaren negentig bij voetbalclub Standard en later bij Luik. Toen hij daar einde contract was, kreeg hij een aanbod van het Franse Duinkerke. Bosman mocht echter niet vertrekken omdat zijn club een afkoopsom opeiste van 250.000 euro. Duinkerke kon dat geld niet op tafel leggen en Bosman bleef hierdoor noodgedwongen aan Luik gebonden.

Bosman redeneerde dat die afkoopregel in strijd was met het Verdrag van Rome dat vrij verkeer van werknemers regelt. Vijf jaar lang vocht Bosman een juridische strijd uit tegen de Belgische, de Europese en de wereldvoetbalbond. Op 15 december 1995 stelde het Europese Hof van Justitie Bosman in het gelijk. Vanaf dan moesten clubs elkaar geen afkoopsommen meer betalen en konden ze met dat vrijgekomen geld bieden op de spelers, die zo vanzelf veel meer gingen verdienen. 'Ikzelf heb nooit van dat systeem kunnen profiteren', zei Bosman deze week in een uitzending op RTL-TVI. 'Na het fameuze arrest wilden de clubs me niet meer. Ik ging voetballen op het eiland Réunion, maar wat een paradijs moest zijn, voelde meer als een verbanningsoord. Terugkeren werd nog moeilijker.'

Aan de drank

Alles gleed Jean-Marc Bosman door de vingers. Eerst zijn huwelijk. Bosman neemt hiervoor de schuld op zich. 'Ik was helemaal gefocust op mijn rechtszaak en mijn vrouw ging daar niet zo extreem in mee. Toen ik daarna als speler niet meer aan de bak kwam, begon ik te drinken. Dat heeft jaren geduurd. Eerst was het alleen maar drinken. Later kwamen daar pillen bij.'

Allicht ging een deel van Bosmans geld op aan drank. Hij zat er nochtans financieel warmpjes bij. 'Ik was op een bepaald moment zelfs multimiljonair.' Na zijn proces kreeg hij twee schadevergoedingen, werd een benefietwedstrijd georganiseerd en kreeg hij van spelers geld toegestopt, uit dankbaar omdat zij plots zoveel meer gingen verdienen bij buitenlandse clubs. Alles samen kreeg Bosman 800.000 euro.

'Ja, dat is veel geld', geeft Bosman toe. 'Maar de helft ging wel naar de fiscus en een aanzienlijk deel naar advocaten. Met de rest kocht ik twee huizen. Een ervan heb ik ondertussen alweer moeten verkopen. In de villa nabij Luik woon ik nog steeds.'

Het is een villa met zwembad. Dan is het toch moeilijk te begrijpen dat zo iemand al anderhalf jaar steun krijgt van het OCMW. 'Alles is grondig onderzocht; ik heb wel degelijk recht op steun. En ik schaam me daar niet voor. Ik heb in mijn leven 350.000 euro bijdragen en belastingen betaald aan de Belgische overheid. Deed iedereen dat, dan was België rijker dan Zwitserland.'

Nieuwe liefde gevonden

'Jean-Marc moet eindelijk de bladzijde van die vijf jaar procederen omdraaien', zegt zijn advocaat Luc Misson. 'Die rechtzaak was te groot voor hem, hij raakte er bijna onder verpletterd. Jean-Marc moet zichzelf nu weer uitvinden.'

De voetballer heeft alvast opnieuw de liefde gevonden. ....

wilt u meer lezen?
Surf dan naar: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=GEN3HCO8G&word=bosman

Amberes se prepara para recibir a América Latina.

2011-11-01T20:18:00.000-07:00

Realidad Latina vzw ya está calentando motores para arrancar con la tercera edición del “Festival de Cine Latinoamericano de Flandes”, que tendra lugar del 15 al 27 de noviembre 2011. Al igual que el año pasado, el festival, tendrá como sede principal Cinema Zuid en la cuidad de Amberes, pero también contará con muestras paralelas en Piano Fabriek (Bruselas) y Pangea (leuven). La programacion (descargar catalogo) completa ya esta disponible a través de: www.latinofilmfestival.be

Este año el joven festival proyectará 50 trabajos que buscan retratar las distintas caras de latinoamerica, buscando promover su cine e intentando crear un Puente entre dos culturas

La película de apertura de esta 3ra edición promete ser una experiencia completa e inolvidable. Se trata de la pelicula argentina "De caravana", film que ya ha viajado por el mundo entero. Se trata de una comedia cruda que nos transporta a los escenarios populares de la ciudad de Córdoba.
.

Pelicula "De Caravana"

En esta nueva edición llega como invitado el festival de cine de isla de Pascua “Rapa Nui Film Festival” que en la sección panorama exhibirá cuatro cortometrajes.

Latijns-Amerikaans Filmfestival van Vlaanderen 2011

2011-11-01T20:13:00.000-07:00

Realidad Latina vzw maakt zich klaar voor de derde editie van het "Latijns-Amerikaans Film Festival van Vlaanderen", dat zal doorgaan van 15 tot 27 november 2011.
Net als vorig jaar, zal Cinema Zuid te Antwerpen de hoofdlocatie zijn van dit festival, ook zullen er vertoningen plaatsvinden in de Piano Fabriek te Brussel en in het internationaal ontmoetingscentrum Pangaea te Leuven.

Het festival opent dit jaar met een Argentijnse film “De caravana” van Rosendo Ruiz. Het volledige programma is vanaf nu online (catalogus downloaden) te raadplegen: www.latinofilmfestival.be

Dit jonge festival zal 50 nieuwe films vertonen die de verschillende gezichten van Latijns-Amerika weerspiegelen. De films in competitie zullen beoordeeld worden door een jury van filmmakers en cinefielen zowel uit België als Latijns-Amerika. Het festival houdt eraan om een aantal filmregisseurs uit Latijns-Amerika uit te nodigen om het festival bij te wonen en zo persoonlijk met het publiek te discussiëren.

Bij deze 3de editie is het "Rapa Nui Film Festival" bij ons te gast, vier kortfilms over het Paaseiland zullen hier vertoond worden.

De openingsfilm van deze 3de editie belooft een onvergetelijke en complete ervaring te worden. Het betreft de Argentijns-Cordobese film die al heel de wereld rondreisde “De caravana”. Een rauwe comedie die je van begin tot einde meeneemt in een onbekende wereld uit Córdoba. Vooraf is er een Cubaanse kortfilm die ruimte biedt tot reflectie en natuurlijk de komische noot, die veelal terug te vinden is in dit soort films.

Suscríbase a la revista LAMBIK y obtenga una cerveza excepcional.

2011-10-20T07:19:00.000-07:00

Les recordamos que el número 2 de LAMBIK está por salir (15 de noviembre).
Para los que no tienen una suscripción todavía, para recibir a LAMBIK todo un año en su casa cuesta solamente 50 pesos argentinos (o 15 euros en Bélgica).

Los suscriptores NUEVOS recibirán como regalo de bienvenida una cerveza artesanal (660cl) de la cervecería ANTARES, la cervecería artesanal de Mar del Plata

.
Escríbanos a revistalambik@gmail.com

Proost ! Santé ! ¡Salud !

Día de la Raza en Paraguay

2011-10-17T14:32:00.000-07:00

Gracias a la organización del evento y gracias a todos los que colaboraron..... pudimos representar de una manera digna a nuestra colectividad....demostrando lo que somos capases... pero lo mas rico para todos creo que fue ir recuperando nuestra historia de nuestros padres, abuelos, que muchas veces son historias muy tristes.
Sentir que recuperábamos nuestra identidad, rompiendo con la frialdad que el dolor pudo sembrar en los que dejaron atrás esa tierra belga, recuperando aromas, sabores , colores, juegos, leyendas....sentir todo esto nos hace crecer un poco mas como personas...
La consul belga en Asunción, Conny, sufriendo el calor.

Claro que hay cosas para mejorar, ideas, costumbres que seguir recuperando, esta es nuestra oportunidad de ir escarbando en el baúl de los recuerdos de nuestros padres. hay muchas mas personas descendientes belgas que integrar, no somos tantos, pero tampoco somos tan pocos como creímos...y ya se van aportando gente e ideas para el próximo año...

Lutgard Van Dyck

Ganá un viaje A'dam-Buenos Aires con KLM.. pedealeando!

2011-10-17T14:27:00.000-07:00

Un anuncio del Club Holandés: Participá en la bicicleteada de la ciudad de Bs As y sacáte un premio..

Vanaf 31 oktober kunnen we weer rechtstreeks naar Amsterdam met de KLM!
Om dat te vieren organiseert de KLM een prijsvraag samen met de Stad BA waarmee je tickets en fietsen kunt winnen. Doe as Zondag 16 okt mee met de Fietstocht door BA en wordt FAN van de KLM Facebook pagina voor nieuws en de prijsvraag!!

http://www.facebook.com/profile.php?id=1165927964#!/KLMArgentina

Zondag 16 oktober: Start 10hs Obelisco

ACTIVIDADES EN COLOMBIA y BÉLGICA

2011-10-17T14:15:00.000-07:00

CABALGATA en CUNDINAMARCA (Bogotá)
invita VIW Colombia : Domingo 4 de diciembre salen a caminar y cabalgar...

En Zipacón a escasos cuarenta minutos de Bogotá van a encontrar más de 3.000 hectáreas de pura naturaleza. Podrán disfrutar del campo, los cerros y la tranquilidad de esta región recorriendo a pie o en nuestros nobles y hermosos caballos Colombianos “Al Paso Fino” lindos parajes y Caminos Reales. Más info: viwcolombia@gmail.com

CULTURA ARGENTINA en Bruselas
El jueves 20 de octubre se presenta en Bruselas la traducción de la obra “El Gualeguay” –del poeta argentino Juan Laurentino Ortiz–, realizada por Bart Vonck.

¿Dónde? Librería Passa Porta, Rue Antoine Dansaert 46, 1000 Bruselas. La entrada es gratuita. Se agradecerá que confirme su asistencia telefónicamente al numéro 02-626 04 86

Donderdag 20 oktober wordt de Nederlandse vertaling -door Bart Vonck- van “El Gualeguay” van de Argentijnse dichter Juan Laurentino Ortiz voorgesteld.
Waar? Boekhandel Passa Porta, Antoine Dansaertstraat 46, in 1000 Brussel.
Reserveringen en info op het nummer: 02-646 04 86.

FIESTA ARGENTINA EN BÉLGICA

Preparen los disfraces, el cotillón, los gorros, y todas las ganas de bailar. El sábado 19/11/11 fiesta con DJ Latino !

Cena a la canasta, todos traemos comida (salado y dulce) para compartir. Entre todos ponemos la mesa a las 19 hs y tipo 20 hs cenamos todos juntos.Bebidas: en venta a precios super económicos, en la cantina de Maricarmen y Roger.
Dirección: Calle: 'S Herenbaan 296 codigo postal 2840 Reet
Teléfono: Maricarmen 03/2896234
Si desean, pueden compartirlo con todos los contactos argentinos.
más info:

www.argentinosenbelgica.be

Zoekertjes-Clasificados

2011-10-07T11:27:00.000-07:00

Vlaamse au-pair gezocht in Bogotá-Colombia

"Een vlaams gezin in Bogotá zoekt een Vlaamse persoon - liefst vrouwelijk - om op werkdagen tijdens de namiddag op hun dochtertje van bijna twee en een half jaar oud te passen en haar actief Nederlands te leren. Potentieel geïnteresseerden mogen iets laten weten via email naar viwcolombia@gmail.com

Se ofrece: Señora para limpieza

Mucama de confianza: 20 pesos por hora, 5 pesos trnsporte. Capital Federal.
Kuisvrouw in Buenos Aires, centrum 20 pesos per uur, 5 pesos transport.
mas info: revistalambik@gmail.com

Ecologische zaden gezocht in prov Buenos Aires

Se busca: Semillas ecológicas para verduras y flores comestibles.
correo: stephanbilmans@hotmail.com

Gezocht: ecologische zaden voor groenten en eetbare bloemen.
mail: stephanbilmans@hotmail.com

Los argentinos son "cool", los belgas no. Dice "Badoo"

2011-09-06T12:10:00.000-07:00

6 de septiembre de 2012

La nacionalidad argentina, entre las más cool en la Red. Lo determinó un sondeo realizado a 30 mil usuarios. Los menos copados del mundo son los belga, según la red social Badoo (por cierto un nombre bastante uncool) Los argentinos se ubican en el noveno lugar en una lista de nacionalidades más "cool" según lo determinó una encuesta realizada por la red social Badoo en la que participaron nada menos que 30.000 personas. Los primeros son los estadounidenses mientras que los brasileños ocuparon el segundo lugar en el ránking mundial. Los españoles, en tercer puesto, son los europeos más "cool". Los otros latinoamericanos que están en la lista son los mexicanos, en octavo lugar, y después los argentinos en el noveno.

Estas son las 10 nacionalidades más "cool":

1. Estadounidenses
2. Brasileños
3. Españoles
4. Italianos
5. Franceses
6. Británicos
7. Holandeses
8. Mexicanos
9. Argentinos
10. Rusos

Estas son las menos "cool":

1. Belgas
2. Polacos
3. Turcos
4. Canadienses
5. Alemanes

Invasión de jugadores belgas en la Premier League

2011-09-01T17:50:00.000-07:00

Reportó un fenómeno interesante, la exportación masiva de jugadores belgas a la Liga Iglesa

para leer el artículo entero, hacé click aquí.

Marouane Fellaini (Everton)

Romelu Lukaku (Chelsea)

Vincent Kompany (Manchester City)

Thomas Vermaelen (Arsenal)

Simon Mignolet (keeper, Sunderland)

Esperando el 2o número de LAMBIK ...

2011-09-01T17:05:00.000-07:00

Para los que han leído el primer número de LAMBIK (julio 2011) y se quedaron con el gusto a más: Estamos preparando el próximo número que saldrá a fines de octubre con reportajes, entrevistas y tips para inmigrantes belgas. Para esa edición queremos publicar las cartas de lectores.
Así que por favor, si tienen COMENTARIOS sobre los artículos que aparecieron en el primer número, o si quieren dejar un ANUNCIO GRATUITO en la sección de CLASIFICADOS, enviános un email a "revistalambikATgmail.com"

Asimismo, los que quieren recibir la revista en su casa, la suscripción anual es de 50 pesos por 3 números. Envíanos su dirección postal por correo a "revistalambikATgmail.com"
Y por último: LAMBIK ha estado viajando, ya llegó a Colombia...


Derecha: representante de FIT/AWEX Colombia, Sra Inghels

Lambik en Colombia

Le roi, Gilbert I

2011-08-30T17:42:00.000-07:00

No pudo ser otra cosa que ciclista, este nuevo héroe belga. Philippe Gilbert ya tiene el apodo del nuevo Merckx por el hambre de gloria que demuestra y obviamente, los resultados. Este anio tuvo un apetito formidable, solo comparable con el mismo Caníbal. En el 2011 ganó 6 clásicos, o sea casi la mitad de los que se disputan en el calendario de la UCI: El Amstel Gold Race, La Flecha Brabanzona, la Flecha Valona, Liege-Bastogne-Liege, la Montepaschi Eroica y la Clásica de San Sebastián. Además ganó etapas en la Vuelta al Algarve, el Tirreno-Adriático, el Tour de France.
Ganó la Vuelta de Bélgica, la ZLM Toer y se llevó el maillot tricolor del Campeonato Belga. Como postre se llevó el primer lugar del campeonato belga contrarreloj.
Luego del Eneco-Tour en agosto, donde terminó segundo por unos diez segundos atrás el ganador Boasson Hagen, Gilbert dijo que se sentía "un poquito cansado" luego de este anio extenuante. El corredor valón, oriundo de Verviers, siempre es muy amable con la prensa y responde a los reporteros flamencos en un neerlandés impecable. Si gana el campeonato mundial en septiembre (Copenhague), ya puede perfilarse como el Futuro Primer Ministro.

Tip de viaje: Londres-Bélgica en bicicleta

2011-08-27T11:38:00.000-07:00

De Bélgica a Londres en tren, ferry y bicicleta

por Tom Dieusaert

Bélgica está muy cerca Inglaterra (el canal de la mancha tiene un ancho de apenas 50 kilómetros), lo que es menos que el río de La Plata entre Buenos Aires y Colonia. Por algo, Napoleón Bonaparte, resaltaba la importancia de conquistar el puerto de Amberes ya que este era para él “la pistola que apuntaba al pecho de Inglaterra”. Por la misma razón los ingleses, siempre cautelosos a cualquier movimiento militar que podía amenazar su estilo particular de vida (de lo cual forma parte conducir por el carril izquierdo, medir distancias en brazadas, comer pasteles de hígado y diluir el té con leche), fueron, tras la derrota de Napoleón en Waterloo, los que propusieron la creación de un país neutro en frente de ellos. Pero bueno, esto ya es historia.

Por la cercanía, hay un servicio regular de ferrys (lanchas), tipo Buquebus, que conecta el continente con la isla británica.
Hasta la construcción del túnel entre Calais y Dover - apodado chunnel, una contracción de tunnel y channel en 1994 - y el auge de las líneas aéreas low-cost, este servicio fue mucho más frecuente pero sigue vigente, especialmente para el transporte de autos y camiones. Pero es un servicio para aprovechar y una forma muy agradable para viajar.

La ida de Bruselas a Londres en Eurostar

El viaje de Lambik arranca en estación Midi de Bruselas.
Ahí sale el Eurostar, el tren que suele llevar turistas y eurócratos de Londres a Bruselas y vice-versa. Es un servicio relativamente caro pero al nivel de reservas funciona como una aerolínea, si uno hace su reserva con más anticipación, sale más barato el boleto y a veces hay ofertas. Aunque se puede comprar un boleto para el Eurostar en la estación Midi, es aconsejable hacerlo por Internet (en la página de la compañía o la de los ferrocarriles belgas, NMBS), para no hacer cola y aprovechar de las ofertas.

Hay varios trenes por día y en algunos quedan más plazas económicas. En Midi, uno hace un check-in parecido a la de un aeropuerto, con tarjeta de embarque, control migratorio inglés, rayos x, etc.. Para los que están acostumbrados de viajar en la línea Roca, el Eurostar se parece de otro mundo, moderno, rápido y insonoro. Una desventaja es que no se puede llevar tanto equipaje en la cabina y los precios para llevar equipaje en el vagón, son salados. Una valija extra son 14 euros, una bicicleta 25 euros.
El tren va de Bruselas a Calais y ahí se oscurece unos 20 minutos cuando pasa debajo el Canal. En total el viaje dura apenas 2 horas y uno llega a la estación de Saint Pancras, en el centro de Londres, no muy lejos del British Museum.

Nos costó recuperar la bicicleta, porque en el primer mundo la señalización en ese aspecto no es mucho mejor, el despacho de equipaje del Eurostar queda al otro lado de la estación, y luego cuando llegábamos el despachador nos informó que la bici iba sobre otro tren. “pero no se preocupe, llega en una hora…”

La vuelta a Bélgica en bicicleta y ferry

Desde el centro, Westminster Abbey o Trafalgar Square, hay que cruzar el Támesis y atrás de Waterloo Station sale el A2, una ruta nacional que va hasta Dover. Al principio no hay bicisenda y es un poco molesto porque los autos te van pasando a toda velocidad, a los ingleses les gusta ir a toda velocidad en auto (speeding se llama) Ojo! hay que pegarse al cordón izquierdo.
Los barrios van poniéndose bastante feos, son zonas de inmigrantes pobres con poco trabajo y comercios cerrados.

En Greenwich (unas 40 minutos desde el centro de Londres), mejora el entorno, uno va saliendo de la ciudad y hay una leve subida hasta llegar a Greenwich Park.
Estamos en campo abierto ahora, aquí empiezan los suburbios de Londres, pueblitos tragados por la gran ciudad. Hay que seguir el A2, complicado, porque los ingleses piensan todos que son Jenson Button. Ojo con las rotondas, también para la izquierda y uno suele confundirse al cruzar la calle que los autos vienen del otro lado.

Ahora viene la parte más complicado, porque antes de Charlton el A2 se convierte en autopista (prohibido para bicicletas) y dobla hacia el sur. Entonces hay que seguir el Rochester Way ya que en
en algún punto hay una bicisenda que corre al costado (izquierda, siempre izquierda!)

En Dartford, lugar natalicio de Mick Jagger quien abrió una especie de academia musical aquí, ya estamos en el countryside saliendo del Gran Londres y los suburbios. Ya entramos en el condado de Kent.

Aquí es importante encontrar la bicisenda numero 1 que corre cerca del Támesis, aunque como en el caso de Gravesend, a veces viene interrumpido por malezas o descargas de las industrias. Después se pone más lindo, especialmente la zona de Upnor (con playa) y la ciudad histórica de Rochester (buen lugar para dormir)

Siguen por la bicisenda numero 1, Gillingham, Sittingbourne, Faversham, Whitstable al lado del río Támesis hasta llegar a la ciudad señorial de Canterbury (vale una visita o incluso para pernoctar)

De Canterbury falta poco para Dover, por la bicisenda numero 17, parte de la cual recorre por un bosque y sobre las vías abandonadas del tren.

Finalmente, llegando a Dover, en frente de la estación, hay varios bed&breakfast (hostales) donde se puede dormir por unas 25 libras.Y abajo hay un pub interesante para tomar unas Guinness.

Desde Dover salen los ferries que van a Calais y a Duinkerque. Para seguir en bicicleta a Bélgica, Duinkerque es más interesante que Calais ya que la primera ciudad queda más cerca de la frontera belga (De Panne).
La empresa que va a Duinkerque es SFS Seaways. Sale unos 20 euros y el trayecto por el canal de la Mancha dura más o menos 2 horas.

La razón para la cual este ferry no lleva peatones (footpassengers) pero sí pasajeros con bicicletas es medio extraño: Resulta que desde el check-in en el terminal faltan todavía unos 500 metros de puerto para llegar hasta el buque, y la compañía no quiere invertir en un bus para llevar a la gente (le suena familiar este tipo de situaciones?) pero en bicicleta, sí se puede ir hasta el barco!
Hay que seguir una línea roja pintada en el piso, pasar por un control y embarcar entre los otros vehículos… Así que desde Dover se puede viajar a Duinkerque solo acompañado por una bicicleta, es bueno saber.

El trayecto por mar realmente vale la pena. Saliendo de Dover se observan los famosos acantilados blancos de Dover y luego uno puede sentarse en la cubierta del barco con un libro o ir adentro (dependiendo del viento) y tomar un café o comer en el restaurante. La llegada en Duinkerque es menos agradable: El puerto es un polo petroquímico y uno tiene que buscar su camino entre las fábricas y los camiones (Fort Mardyck), no hay bicisenda hasta llegar al pueblo, que son por lo menos 10 kilómetros más.
La antigua ciudad flamenca de Duinkerque (Duinkerke o “Iglesia en las dunas”) tiene pinta de ciudad belga costera con sus iglesias hechas de ladrillo marrón y su ordenamiento vial incomprensible, hasta para los lugareños.

De Duinkerque hay que buscar el camino costero que pasa por pueblitos con pasado flamenco como Rosendael, Leffrinckcoucke y Zuydcoote.

El último pueblito es muy lindo – titulo de un libro y una película francesa con Belmondo, “Weekend a Zuydcoote” – y vale la pena parar.
Luego sigue Bray-les-Dunes y uno cruza la frontera y llega a De Panne.

Ahí nos esperaba nuestra madre con unas buenas cerveza y una rica comida!

Babilonia: Traducciones fatales en castellano

2011-08-27T11:16:00.000-07:00

Los españoles son muy cómodos a la hora de traducir nombres extranjeros. Para no complicarse la vida, suelen copiar las palabras extranjeras del francés, indiferente al hecho de que si ya existen esas palabras en su propio idioma. Así generan confusiones divertidas.

Así pasa con 'el flamenco', un habitante de Flandes, que a la vez es un pájaro rosado y un baile. Probablemente los españoles que conocieron a los flamencos en la época de Carlos V -aquel emperador belga que vino a posesionarse de sus tierras españolas en 1517 acompañado por un séquito de cortesanos flamencos, en francés, flamands- crearon este homónimo interesante.

Cuando uno escucha el nombre de una ciudad llamada Brujas, una pensaría automáticamente que lleva ese nombre porque el transporte preferido es una escoba. Pero otra vez la causa del malentendido viene de Francia. Como Brugge ( "puentes" en flamenco) fue bautizado por los frances Bruges, a los españoles no se les ocurrió nada mejor que ponerle algo fonéticamente parecido: Brujas.

Así tenemos varios errores más. El país Nederland, estado que en el futuro puede gozar de la suerte de tener una argentina como soberana, en francés erróneamente se traduce al plural: Les Pays-Bas, como si todavía fuera unido a lo que es Bélgica y Luxemburgo. Otra vez los españoles servilmente copiaron a los vecinos del norte llamando el país de los zuecos, tulipanes y molinos: Los Países Bajos. O sea en plural.

¡Estimados gallegos, presten atención! "Nederland" traducido correctamente al castellano se lee "El País Bajo". Es 1 país nada más. ¿Entienden? No 3 países.

Otro error interesante es como llegaron al apodo del Mar del Norte, “El Canal de la Mancha”. Tomó su nombre raíz de algún petrolero que hizo agua? En francés la franja del Mar del Norte que divide Inglaterra de Francia y Bélgica se llama La Manche, lo que quiere decir ‘manga’ porque visualmente tiene la forma de una parte de una camisa.

¿Ahora, se imaginan a los octogenarios miembros de la Real Academia Española entre disertaciones sobre varices y vejigas, dedicarse medio minuto al tema antes de aprobar esta traducción con amplia mayoría? ¿La Manche? bueno, tío, joder, Mancha. ¿Que más da?

LAMBIK in KNACK magazine

2011-07-23T11:24:00.000-07:00

‘LAMBIK wil een hulpmiddel zijn voor al die jonge Belgen die de laatste jaren zijn neergestreken aan de andere kant van de oceaan.’ LAMBIK kan hen helpen zich te integreren.

Nummer 1 is dat alvast, want er staan tips in om in Buenos Aires een goed appartement aan de haak te slaan. Maar ook de kalender van sociale activiteiten en nuttige adressen en telefoons kunnen Nieuwe Argentijnen van Belgische origine er terug vinden.

Lees meer in de Knack.be

Lanzamiento de LAMBIK - Lancering van LAMBIK

2011-07-20T17:55:00.000-07:00

De lancering van LAMBIK, op 15 juli 2011, draaide uit op een zeer leuke avond. De Belgische bieren die de nieuwe ambassadeur bij had of de zakjes friet van Kaat van Via Via, zaten er misschien voor iets tussen. Maar we vermoeden dat er toch ook een soort enthousiasme bestaat voor ons tijdschrift dat vanaf deze week (nuestra semana patriááa, por favor, alcen las banderááás!! klaroengeschal alóóm!) in circulatie gaat.

Misschien komt het door het sympathieke stripfiguur waar we ons allen toch een beetje meer vereenzelvigen of misschien lag het aan een duidelijk te onderscheiden aroma van een spontaan gistend bier (uit Lembeek vandaar Lambic, wist de ambassadeur in zijn overigens zeer gesmaakte speech).
In ieder geval, de aanwezigen voelden dat er hier iets in de lucht hing, dat er hier iets te gebeuren stond: Het boekske werd verslonden, de frietzakken tot in het uithoekje geledigd en de glazen gespoeld. U hoort ongetwijfeld nog van ons !

Commentaren zijn welkom, in een van de drie landstalen en in het Spaans.
REVISTALAMBIK@GMAIL.COM

En una velada muy simpática en la galería de arte del resto-bar Via Via en la calle Chile 324 (San Telmo), con la presencia del flamante embajador belga en Argentina Thomas Antoine, la presidenta de los Flamencos de Argentina (VIA) Rein Remaut, junto a su colega el periodista Tom Dieusaert presentaron la revista belga-argentina LAMBIK.

LAMBIK que es un acrónimo por América Latina y Bélgica en la Mira (Latijns-Amerika en België in de Kijker) saldrá tres veces por año y se puede suscribir por 50 pesos anuales (los 3 números) (revistalambik@gmail.com).

Rein Remaut en la presentación de la revista resaltó que Lambik, es el icono del cómic belga y a la vez el nombre de una cerveza bruselense, que la nueva revista pretende unificar el salpicado paisaje cultural belga como un arco iris, lleno de colores en toda su diversidad. Que existe un interés real de parte de los argentinos para conocer la historia de su país, la cultura de la cerveza, el arte y los comics

Edito

2011-07-19T13:20:00.000-07:00

No pregunte qué puede hacer su país por usted, pregúntese qué puede hacer usted por su país”, es una frase muy conocida. Y con el insólito aniversario en cima de 1 año sin gobierno, los belgas deberían hacerse la misma pregunta más de una vez.
Los belgas suelen integrarse muy rápido y con facilidad. Aprenden el idioma local y se adaptan a costumbres locales–como lo es tomar mate en Argentina– y suelen perder el contacto con sus raíces. De hecho, pocos belgas de la segunda generación hablan el flamenco o francés. La identidad belga solo sobrevive en el apellido, como si fuera un distintivo exótico. Apellidos como Haesenbrouck y Dumont de Chassart ya se pronuncian con fuerte acento argentino. Ojos que no ven, corazón que no siente, este dicho sin duda se aplica a los belgas. Además, Bélgica tiene un perfil internacional bajo, es un país anónimo (los belgas famosos muchas veces son mundialmente conocidos como franceses).
A pesar de esto, existe un interés real de parte de los argentinos para conocer la historia de nuestro país, la cultura de la cerveza, el arte y los cómics. Este vacío queremos llenar con Lambik. Este icono del cómic belga y a la vez el nombre de una cerveza bruselense, pretende unificar el salpicado paisaje cultural belga como un arco iris, lleno de colores en toda su diversidad. Por eso Lambik, una abreviación por América Latína y Bélgica en la mira.

¡Esperamos que les guste la revista y estamos curiosos de escuchar sus comentarios!

Team Lambik

Contáctenos para más información y su suscripción
revistalambik@gmail.com

LAMBIK en la prensa argentina

2011-07-19T13:18:00.001-07:00

En una velada muy simpática en la galería de arte del resto bar Via Via en la calle chile 324 (San Telmo) , con la presencia del flamante embajador del reino de Bélgica en Argentina Thomas Antoine , la presidenta de los Flamencos de Argentina (VIW) Rein Remaut junto a su colega el periodista Tom Dieusaert presentaron la revista LAMBIK.
La nueva revista es una iniciativa de la organización Flamencos en Argentina . VIA y la agencia de prensa belga PRENSA NUEVA. Saldrá tres veces por año y se puede suscribir por 50 pesos anuales (los tres números) . (revistalambik@gmail.com).
lee mas

Keizer Karel in Buenos Aires

2011-07-19T13:17:00.000-07:00

Buenos Aires weigert officiële gift van België: katholiek imperialisme

zaterdag 21 mei 2011 om 04u42

“Symbool van het katholiek imperialisme” en “Een figuur van de Inquisitie”, zo omschrijven gemeenteraadsleden van Buenos Aires, “onze” Karel V, de keizer van wie België een buste liet maken en dat cadeau deed aan Argentinië. Het geschenk werd geweigerd en het beeld staat nu te roesten in de tuin van de ambassadeur.

Argentinië vierde in 2010 zijn tweehonderd jarig bestaan of “Bicentenario”, een goed excuus voor tentoonstellingen, lange toespraken en natuurlijk ook nieuwe standbeelden. De ambassadeur Cristina Funes-Noppen wou dat ook België een mooie geste deed. Een beeld moest de banden tussen België en Argentinië aahalen.

Gemeenschappelijke geschiedenis

“Karel V is geboren in Gent en is later koning geworden van wat nu Spanje is. Het is tijdens zijn heerschappij dat Argentinië door conquistador Pedro de Mendoza “ontdekt” werd. Welk historisch figuur kan beter onze gemeenschappelijke geschiedenis vertegenwoordigen dan Keizer Karel? Bovendien stond de keizer symbool voor een eengemaakt Europa. Een betere link tussen beide continenten bestaat er niet”.

Weinig appreciatie

De buste van Keizer Karel die Funes-Noppen liet maken door de gerenommeerde Vlaams-Argentijnse beeldhouwster Margarita Gordyn, kon echter op weinig appreciatie rekenen bij het gemeentebestuur van Buenos Aires.

Het gemeentebestuur moest haar toestemming geven voor de plaatsing van de buste op de Plaza Bélgica, een minuscuul pleintje op een steenworp van de residentie van de ambassadeur. Maar de Evaluatiecommissie voor Kunstwerken en de Openbare Ruimte van de gemeenteraad oordeelde dat het beeld niet beantwoordde aan het “culturele-historische criterium”, dat geëist wordt voor monumenten.

Unaniem verworpen

“Karel V is een historisch figuur die verwijst naar de Inquisitie”, zegt Andrea Arrigada, van de kleine linkse partij Proyecto Sur. “Eerlijk gezegd waren we verbaasd dat dit beeld werd voorgesteld en het werd dan ook unaniem verworpen.”

“Karel V is een symbool voor het katholiek imperialisme,” vindt op haar beurt Pamela Gionco, van de Burger Coalitie, een centrumlinkse partij. “Het moment is ook erg slecht gekozen, aangezien de hele periode van de conquista en wat er met de indianen is gebeurd, nu in een ander daglicht geplaatst wordt.”

Toevallig of niet, op een paar meter van het gemeentehuis van Buenos Aires, staat een ander gecontesteerd standbeeld: dat van Julio Argentino Roca, een voormalig president die een groot deel van de oorspronkelijke indiaanse bevolking uitroeide om het land open te stellen voor de blanke kolonisatie. Pro-indiaanse activisten hebben tijdens het Bicentenario het standbeeld beklad en eisen dat het zou vervangen worden voor een beeld “ter ere van de Indiaanse vrouw”.

Ideologische controverse

Het lijkt dat Keizer Karel in een ideologische controverse is terechtgekomen en dat de gemeenteraadsleden vooral electoraal geen slecht figuur willen slaan, nu al wat indiaans is “in” is en al wat naar de Spaanse kolonie ruikt, “politically incorrect”.

De gemeenteraad gaf tijdens de Belgische nationale feestdag op 21 juli 2010 een uitzonderlijke toelating om het beeld voor één dag te laten zien op de Plaza Bélgica, maar de dag erna moest het weer weg. In afwachting van een definitieve bestemming – nog steeds in deliberatie – staat het beeld, dat Keizer Karel afbeeldt op latere leeftijd, nu op de residentie van de nieuwe ambassadeur, Thomas Antoine, die niet goed weet wat ermee aangevangen.

Fontein

Damian Carbone, die de buste voordroeg, zit ermee in de maag. “Een stad moet de belangen van iedereen verdedigen. Door de buste te plaatsen zouden we juist kunnen aantonen dat Buenos Aires een variëteit aan meningen vertegenwoordigt.” Toch vindt Carbone dat een ander beeld misschien geschikter was geweest. “Sommige landen doneerden een fontein aan de stad. Een beeld van een Belgisch schilder was diplomatischer geweest.”

Ex-ambassadeur Funes-Noppen betreurt de hele koehandel rond Karel V. “Gordyn heeft deze buste met heel haar Belgisch hart gemaakt. Maar erger vind ik dat de geschiedenis de bovenhand heeft gehaald op de esthetiek. Het beeld zelf vind ik enorm geslaagd. De buste lijkt immers sprekend op Keizer Karel.”

Maité Spaenjers / Prensa Nueva verschenen in de Knack.be

Greep uit de reacties:

p | 24 mei 2011

Nochtans zijn de huidige Argentijnen de erfgenamen van de Spaanse veroveraars en hun koning Karel de Habsburger. Of hun voorouders nu in 1900 in de nieuwe wereld zijn beland of in 1600. Het is ingevolge de verovering door de Spanjaarden dat de huidige Argentijnen hun leven kunnen leiden in dat territorium. Indien zij zich willen distantiëren van de veroveraars, dan moeten zij consequent het land verlaten en al hun bezittingen overlaten aan de resterende Indianen. Want er moet nog heel wat schadevergoeding betaald worden. Elke blanke die desondanks wil blijven, die is zelf een Keizer Karel. Wat een komedie met de beschimping van dat beeld door de blanke Argentijnen.

wim | 23 mei 2011

is inderdaad grof dat onze Belgische ambassadeur een beeld van zo'n tiran doneert. Tijdens de viering voor Karel V in Gent hebben we met Vooruit aan de Amerikaanse performer-zanger Diamanda Galas opdracht gegeven om een ode te brengen aan allen die door 'onze' keizer vervolgd werden tijdens zijn regeerperiode. Ook dat was een statement van protest tegen die ongepaste viering.

b | 23 mei 2011

Natuurlijk hebben die Argentijnen gelijk. Wat een gebrek aan empathie en inzicht bij die Belgen toch. Vele andere Europeanen hebben in het totaal geflopte feestjaar 1992 (500 jaar na 1492) de les geleerd maar kortzichtige Belgen alweer niet: inquisitie, overheersing, dood en verderf vier of herdenk je niet, je verwerkt het.

niettemin | 22 mei 2011

Bijzonder bij de pinken, die Argentijnen. Stem de Europese geschiedenisboeken er maar eens op af, dat zou beter zijn! Hetzelfde zou ook eens moeten gebeuren voor de superkatholieke moordenaar Karel de Grote, nog zo'n 'europese' figuur!

| 22 mei 2011Ik stoor me aan de betweterige toon van het artikel. Als men ergens een beeld van Hitler zou weigeren, zou u hier dan ook schrijven dat al wat joods is “in” is en al wat naar nazisme ruikt “politically incorrect”? We zouden hier beter een voorbeeld aan nemen en alle beelden van de massamoordenaar Leopold II uit het straatbeeld verwijderen (zet ze in een museumtuin of zo) en vervangen door monumenten voor de miljoenen Congolese slachtoffers van de kolonisatie.

| 22 mei 2011

Puur esthetisch gesproken vind ik het beeld, vooral door zijn soberheid, artistiek wel geslaagd. Los van wat we kunnen denken over de historische beladenheid van Karel V in BsAs, was het gebaar van de Argentijnse ambassade hier in Brussel in de omgekeerde richting anders wel mooi. De ambassade kocht het instrument van de weduwe van de vorig jaar overleden Argentijnse bandoneonvirtuoos, Alfredo Marcucci die bijna een halve eeuw in België woonde, om het aan het Muziekinstrumentenmuseum te Brussel te schenken. Het instrument werd op 10 december 2010 officieel aan het museum overgedragen en is nu te bekijken op de eerste verdieping van het museum met ook een gedenkplaat voor de bandoneonmeester. Voor al wie de muzikant van nabij gekend heeft, was dit het beste wat zijn - mythisch geworden - instrument na zijn overlijden kon overkomen. Met dit gebaar wilde de Argentijnse ambassade een jaar van festiviteiten rond de "bicentenario" in België afronden en het werd een heel emotioneel moment daar in het MIM. Bemerk terloops dat Argentinië een oudere natie is dan België... Iets waar veel Argentijnse "Juan con la gorra" (jan met de pet) verrast van opkijken.

| 22 mei 2011

Is dat niet die polyglot die van zichzelf zegde: "En tegen mijn varkens spreek ik ... Vlaams."?

| 21 mei 2011

We want Eddy Wally.

lees meer reacties, ze zijn de moeite.

2011-07-04T10:04:00.000-07:00